Gagea graeca

Ταΰγετος 25/03/2010

φωτογραφία Νίκος Νικητίδης

Η Gagea graeca [(L.) Irmisch 1863] είναι φυτό των Βαλκανίων και της Ανατολίας, με μεγάλη εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα, εκτός της βόρειας χώρας.

Βιότοπος: βραχώδεις πλαγιές, διάκενα δασών, αραιά δάση σε υψόμετρα 0-700 (-1100) μ.

Πολυετές γεώφυτο με βολβό μοναχικό, συχνά μπλεγμένο με ρίζες και εδαφικά σωματίδια και σκούρο μοβ-κόκκινο χιτώνα.

Βλαστοί λεπτοί, εύκαμπτοι, ύψους 5-15 εκ.

Φύλλα βελονοειδή, τα περισσότερα παράρριζα.

Άνθη 1-5, εξαμερή, κωδωνοειδή, λευκά με σκούρες νευρώσεις.

Άνθιση τέλη Μαρτίου - αρχές Ιουνίου.

Ετυμολογία:

Gagea < προς τιμήν του Άγγλου φυσιοδίφη Thomas Gage (1781 - 1820).

graeca < Graecia (το όνομα της Ελλάδας στα λατινικά).

Cyclamen persicum

Σύμη 25/03/2011

φωτογραφία Ζήσης Αντωνόπουλος

Το Cyclamen persicum (Mill. 1768) είναι μεσογειακό φυτό με παρουσία στην βόρεια Τυνησία και Αλγερία και κύρια εξάπλωση στην Κύπρο (όπου είναι κοινό), νότια Ανατολία, Παλαιστίνη, δυτική Συρία και όχι στην Περσία (Ιράν) παρά το όνομά του.

Στην Ελλάδα φύεται στην ΒΔ Κρήτη (περιοχή Μονής Τοπλού), Κάρπαθο, Δωδεκάνησα (Ρόδος, Χάλκη, Τήλος, Σύμη, Λειψοί) και Χίο.

Συνώνυμο: Cyclamen latifolium (Sm. 1816). Με το όνομα αυτό υπάρχει υδατογραφία από την Κύπρο στην Flora Graeca.

Αποτελεί τον πρόγονο των καλλιεργούμενων κυκλάμινων και οι ανθοκόμοι έχουν δημιουργήσει εκατοντάδες ποικιλίες.

Βιότοπος: βραχώδεις ασβεστολιθικές πλαγιές με φρύγανα, ελαιώνες, αρχαιολογικοί χώροι σε υψόμετρα 0-250 (-750) μ.

Κονδυλώδες φυτό. Κόνδυλος αρχικά στρογγυλός που σταδιακά γίνεται πεπλατυσμένος με παχιές ρίζες. Τα πρώτα φύλλα βγαίνουν τον χειμώνα, πριν από τα άνθη. Φύλλα αναπτυγμένα, σκουροπράσινα.

Στεφάνη άνθους λευκή ή ανοιχτό ροζ με πορτοκαλί-ροζ στόμιο.

Άνθιση: Φεβρουάριος - αρχές Μαΐου.

Ετυμολογία:

Cyclamen < κυκλάμινος < κύκλος ==> από τους τέλειους κύκλους που κάνουν οι καρποφόροι βλαστοί και η στεφάνη.

persicum < Περσία.

latifolium < latus πλατύς + folium φύλλο = πλατύφυλλο.

υδατογραφία του Cyclamen latifolium 

από τον ζωγράφο F. Bayer στην Flora Graeca

Erythronium dens-canis

Φαλακρό 28/05/2007

φωτογραφία Ζήσης Αντωνόπουλος

Το Erythronium dens-canis (L. 1753) είναι ευρωπαϊκό είδος. Στην Ελλάδα φύεται στο όρος Φαλακρό της Μακεδονίας και την Ροδόπη.

Βιότοπος: αλπικά λιβάδια σε υψόμετρα 1900-2200 μ.

Βολβώδες φυτό. Βολβός ωοειδής-κυλινδρικός, 2-3 εκ. με μεμβρανώδεις χιτώνες. Στέλεχος λεπτό, 8-15 εκ.

Άνθη λιλά έως ιώδη-ροζ, με πορτοκαλί κηλίδα στην βάση.

Άνθιση Μάιος - αρχές Ιουνίου.

Ετυμολογία:

Erythronium < ερυθρός ==> αναφορά στο χρώμα του βλαστού.

dens-canis < dens δόντι + cánis, κύων σκύλος ==> αναφορά στο σχήμα του βολβού.

Lysimachia serpyllifolia

Οίτη 29/05/2010

φωτογραφία Νίκος Νικητίδης

Η Lysimachia serpyllifolia (Schreb, 1770) είναι ενδημικό φυτό Εύβοιας, Στερεάς Ελλάδας, Πελοποννήσου και Κρήτης.

Βιότοπος: πετρώδεις τοποθεσίες της ορεινής και αλπικής ζώνης, συχνά ανάμεσα σε άλλα φυτά

Μικρό φυτό με πολλούς βλαστούς και φύλλα αντίθετα, ωοειδή, οξύληκτα.

Τα μικρά κίτρινα άνθη έχουν διάμετρο από 1-1,5εκ., είναι μονήρη και φύονται στις μασχάλες των φύλλων. Ο καρπός είναι μικρή, σφαιρική κάψα που θυμίζει τους παιδικούς γυάλινους βόλους.

Ανθίζει: από τον Απρίλιο μέχρι το καλοκαίρι.

Ετυμολογία:

Lysimachia < Λυσιμαχία (από το όνομα του αρχαίου γιατρού Λυσίμαχου από την Κω).

serpyllifolia < έρπυλλον (αρχαίο όνομα για το θυμάρι) + folium φύλλο = με φύλλα σαν του έρπυλλου.

Asphodeline liburnica

Όλυμπος 10/07/2009

φωτογραφίες Νίκος Νικητίδης

Η Asphodeline liburnica [(Scop.) Rchb. 1830] είναι φυτό της Ανατολικής Μεσογείου, με εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα.

Βιότοπος: πετρώδεις τοποθεσίες, ανοιχτά λιβάδια, παλιά χωράφια σε υψόμετρα 0-1300 μ.

Ντελικάτο, πολυετές φυτό με φύλλα στενά, γραμμοειδή που φτάνουν μέχρι τη μέση του βλαστού. 

Άνθη κίτρινα, σε αραιή ταξιανθία.

Ανθίζει από τον Απρίλιο.

Ετυμολογία:

Asphodeline < υποκοριστικό του Asphodelus < ασφόδελος (αβέβαιας ετυμολογίας).

liburnica < Liburnia, αρχαία περιοχή μεταξύ Ιστρίας και Δαλματίας, που σήμερα ανήκει στην Κροατία.

Androsace villosa

Όρβηλος 03/07/2011

φωτογραφίες Ζήσης Αντωνόπουλος

Η Androsace villosa (L. 1753) εξαπλώνεται σε μία ευρεία περιοχή από την Ευρώπη έως την Ασία και τα Ιμαλάια.

Στην Ελλάδα φύεται σε λίγα βουνά της Μακεδονίας (Τζένα, Όρβηλος, Φαλακρό), τον Γράμμο και την Όσσα.

Βιότοπος: βραχώδεις πλαγιές σε υψόμετρα 1700-2300 μ.

Πολυετές χνουδωτό φυτό, με μαξιλαρόμορφο σχήμα.

Άνθη: στεφάνη λευκή με κίτρινο κέντρο που γίνεται ρόδινο-ροζ προς το τέλος της άνθισης.

Άνθιση: Μάιος - Ιούλιος.

Ετυμολογία:

androsaceum < ανήρ (του ανδρός) + σάκος (ασπίδα από λυγαριά ==> (σακεσφόρος, ο φέρων την ασπίδα, ο ασπιδοφόρος). Ο Διοσκουρίδης αναφέρει φυτό με αυτή την ονομασία, την οποία χρησιμοποίησε και ο Λιναίος (Linnaeus) σε σχέση με το σχήμα των ανθήρων.

villosa < víllus ή véllus, μαλλί = μαλλιαρή, τριχωτή, χνουδωτή.

Tulipa raddii

Χίος 11/04/2009

φωτογραφία Βαγγέλης Παπιομύτογλου

Η Tulipa raddii (Reboul 1822) θεωρείται αυτοφυής της Ανατολικής Μεσογείου. 
Στην Ελλάδα θεωρείται είδος καλλιέργειας. Είναι γνωστή μόνο από την Χίο, όπου αυτοφύεται κυρίως σε ελαιώνες, προφανώς από παλιές φυτεύσεις.
Παλιότερα γνωστή ως Tulipa praecox.
Βιότοπος: πηλώδη εδάφη σε ελαιώνες και χωράφια με δημητριακά, σε υψόμετρα 0-400 μ.
Βολβός μεγάλος, 5χ3 εκ., ισχυρά εριώδης εσωτερικά, με χιτώνα καφέ.
Στέλεχος 40-60 εκ. με ένα μοναχικό άνθος 6-9 εκ.
Φύλλα γλαυκοπράσινα, συχνά με κυματιστά περιθώρια.
Περιάνθιο με τμήματα ωοειδή, οξεία,  κόκκινα και καφέ-μοβ κηλίδα με κίτρινο περιθώριο στο κέντρο
Ανθίζει μέσα Μαρτίου- μέσα Απριλίου.

Ετυμολογία
Tulipa < από τουρκική túlipand, τουρμπάνι
raddii < προς τιμήν του Ιταλού βοτανικού Giuseppe Raddi (1770-1829)
praecox < πρώιμη ==> η πρώτη που ανθίζει.

Lysimachia vulgaris

Πάικο 24/07/2011

φωτογραφία Γιάννης Γαβαλάς

Η Lysimachia vulgaris (L. 1753) ευρασιατικό φυτό με εξάπλωση στην Ελλάδα από την Ρούμελη και βορειότερα.

Βιότοπος: οικότοποι γλυκού νερού σε υψόμετρα 500-1600 μ.

Πολυετές φαρμακευτικό φυτό με ύψος έως 1 μέτρο. Φύλλα λογχοειδή και άνθη κίτρινα

Άνθιση καλοκαιρινή.

Ετυμολογία:

Lysimachia < από το όνομα του αρχαίου γιατρού Λυσίμαχου από την Κω.

vulgaris < vúlgus κοινός, ευρέως διαδεδομένος.

Παγγαίο 05/06/2010

φωτογραφία Νίκος Νικητίδης

Ranunculus asiaticus

Νάξος 29/03/2009

φωτογραφία  Γιάννης Γαβαλάς

O Ranunculus asiaticus (L. 1753) είναι φυτό της Μεσογείου και της ΝΔ Ασίας. Στην Ελλάδα είναι κοινός στην Κρήτη, τα νότια Δωδεκάνησα (Κάρπαθος, Ρόδος, Αστυπάλαια) αλλά σπανίζει στις Κυκλάδες, την Ν. Πελοπόννησο και το Ιόνιο.

Βιότοπος: φρύγανα, αμμώδεις παράκτιοι βιότοποι, πευκοδάση σε υψόμετρα 0-900 μ.

Πολυετές φυτό με κονδύλους και ινώδεις ρίζες. Βλαστός μοναχικός, απλό, ύψους 10-30 εκ.

Τα άνθη έχουν ποικιλία χρωματισμών (λευκά, κίτρινα, ροζ, κόκκινα...).

Άνθιση ανοιξιάτικη.

Ετυμολογία:

Ranunculus < rana βάτραχος. Ο Πλίνιος γράφει ότι «ονομάζουμε ranunculus το βότανο που οι Έλληνες ονομάζουν βατράχιο» = βατράχιο, επειδή ορισμένα είδη αυτού του γένους ευδοκιμούν σε υδάτινο περιβάλλον.

asiaticus < Ασία.

Fritillaria graeca

Κέα 13/04/2009

φωτογραφία Ρένα Καρακατσάνη

Η Fritillaria graeca (Boiss.& Spuner 1846) εξαπλώνεται στην Στερεά Ελλάδα, Πελοπόννησο, Εύβοια και Κυκλάδες (Σύρος, Κέα).

Πολυετές βολβώδες φυτό. Βλαστός όρθιος με 5-9 γλαυκά φύλλα. Άνθη συνήθως 1-2, κωδωνωειδή έως κυλινδρικά.

Βιότοπος: πετρώδεις θέσεις, φρύγανα, θαμνώνες, ξέφωτα δασών. Υψόμετρο μέχρι 2000 μέτρα

Άνθη: Τέπαλα καστανά-ιώδη με κεντρική πρασινοκίτρινη λωρίδα, συνήθως ψηφιδωτά. 

Άνθιση: Φεβρουάριος - Απρίλιος.

Ετυμολογία:

Fritillaria < fritíllus κύπελλο με το οποίο έριχναν τα ζάρια οι Ρωμαίοι - για το σχήμα του άνθους.

graeca < Graecia, το όνομα της Ελλάδας στα λατινικά.

Anemone coronaria

Ηρακλειά 29/12/2005 Κυκλάδες

φωτογραφία Γιάννης Γαβαλάς

Η Anemone coronaria (L. 1753) είναι μεσογειακό φυτό με εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα.

Είναι η πιο κοινή ανεμώνη της ελληνικής υπαίθρου και απαντάται σε ένα πλήθος μορφών και χρωμάτων.

Βιότοπος: φρύγανα, λιβάδια, ελαιώνες, σε υψόμετρα 0-700 (-1200) μ.

Φύλλα σπονδύλου και βάσης πολυσχιδή.

Άνθη μεγάλα, συνήθως με πέντε σέπαλα, μερικές φορές πολύ περισσότερα, μήκους μέχρι 4εκ. και ανθήρες πολλοί, μαύροι-βιολετί.

Ανθίζει Νοέμβριος - Απρίλιος.

Ετυμολογία:

Anemone < ανεμώνη < άνεμος ==> από την ευκολία που κινούνται οι μίσχοι στον άνεμο ή για την τυπική ανεμοφιλική διάδοση αυτού του γένους.

coronaria < coróna στέμμα, στέφανο (κεφαλής) ==> επειδή ειναι κατάλληλη για στέφανα, γιρλάντες κλπ = στεφανωματική.

Fritillaria pontica

Λέσβος 10/05/2009

φωτογραφία Ζήσης Αντωνόπουλος

Η Fritillaria pontica (Wahlenb. 1826) είναι φυτό των Βαλκανίων και της Βόρειας Ανατολίας. Στην Ελλάδα φύεται σε Άθω, Ανατολική Μακεδονία, Θράκη, Θάσο, Σαμοθράκη και Λέσβο. Περιγράφηκε από την γενικότερη περιοχή της Κωνσταντινούπολης,
Βιότοπος: ελαιώνες, φυλλοβόλα δάση σε υψόμετρα (0-) 200-1300 μ.
Πολυετές γεώφυτο με βολβό διαμέτρου έως 3 εκ.
Στέλεχος μάλλον ψηλό και ανθεκτικό, ύψους 25-45 εκ.
Φύλλα συνήθως 7-8, όλα στο πάνω ήμισυ του στελέχους, τα χαμηλότερα αντίθετα, ευρέως λογχοειδή.
Άνθη 1-3. Περιάνθιο κωδωνοειδές,20-40 χιλ. Τμήματα ελλειπτικά, αμβλεία με τον χρόνο, πρασινωπά με μοβ ή μοβ-καφέ απολήξεις.
Ανθίζει Απρίλιο - αρχές Ιουνίου.

Ετυμολογία
Fritillaria < fritíllus κύπελλο με το οποίο έριχναν τα ζάρια οι Ρωμαίοι - για το σχήμα του άνθους.
pontica < Πόντος, ο Εύξεινος Πόντος των αρχαίων, σήμερα και Μαύρη Θάλασσα = ποντική.

Ranunculus creticus

Αμοργός 30/03/2007

φωτογραφίες Νίκος Νικητίδης

O Ranunculus creticus (L. 1853) είναι φυτό του Νότιου Αιγαίου: Κρήτη, Κυκλάδες, Δωδεκάνησα, Δ/ΝΔ Μικρά Ασία (Μαρμαρίδα), ενώ πρόσφατα αναφέρθηκε και από την Κύπρο.

Προστατεύεται από τον Ελληνικό Νόμο (Προεδρικό διάταγμα 67/81) και περιλαμβάνεται στον Κόκκινο Κατάλογο της IUCN ως απειλούμενο.

Βιότοπος: εποχικά υγρές θέσεις, βραχώδεις περιοχές, χαράδρες, σκιερά πρανή, γενικά σε ασβεστόλιθο, σε υψόμετρα 0-1300 m.

Πολυετές φυτό, ριζωματώδες, με ένα σύμπλεγμα κωνικών κονδύλων.

Βλαστός, ύψους 29-60 εκ., άκαμπτος, όρθιος, τριχωτός.

Φύλλα μεγάλα, μέχρι 12 εκ., νεφροειδή με λοβούς οδοντωτούς.

Άνθη χρυσοκίτρινα με διάμετρο έως 3 εκ.

Ανθίζει Μάρτιο - Απρίλιο.

Ετυμολογία:

Ranunculus < rana βάτραχος. Ο Πλίνιος γράφει ότι «ονομάζουμε ranunculus το βότανο που οι Έλληνες ονομάζουν βατράχιο» = βατράχιο, επειδή ορισμένα είδη αυτού του γένους ευδοκιμούν σε υδάτινο περιβάλλον.

creticus < Creta Κρήτη.

Fritillaria drenovskii

Όρβηλος 24/05/2008

φωτογραφίες Ζήσης Αντωνόπουλος

Η Fritillaria drenovskii (Degen & Stoj. 1931) είναι ενδημική της ΝΔ Βουλγαρίας και της Ανατολικής Μακεδονίας στα βουνά Φαλακρό, Παγγαίο, Όρβηλο και Μενοίκιο. Περιγράφηκε από το βουλγαρικό τμήμα του Όρβηλου με βάση μια συλλογή του Drenovsky.

Περιλαμβάνεται στο Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων της Βουλγαρίας με τον χαρακτηρισμό «Κρισίμως Κινδυνεύον».

Βιότοπος: βραχώδη εδάφη, ξηρές ασβεστολιθικές πλαγιές, λιβάδια με βλάστηση κωνοφόρων δασών και οξιάς και σε υψόμετρα (1000) 1300-1850 μ..

Πολυετές βολβώδες. Βολβός διαμέτρου 1,5-2 εκ. Βλαστός ύψους 15-40 εκ. Φύλλα γραμμικά, ελαφρώς σωληνωτά, γλαυκά.

Άνθη συνήθως μοναχικά, σπάνια 2-6, κωνικά, καστανόχρωμα-πορφυρά έως κοκκινωπά-καστανόχρωμα, με κίτρινο-πορτοκαλί εσωτερικό μέρος

Άνθιση: τέλη Απριλίου - Ιούνιος.

Ετυμολογία:

Fritillaria < fritíllus κύπελλο με το οποίο έριχναν τα ζάρια οι Ρωμαίοι ==> για το σχήμα του άνθους.

drenovskii < αφιερωμένο στον Βούλγαρο εντομολόγο Alexander Kirilow Drenowski (1879 – 1967).

Aquilegia ottonis subsp. amaliae

Όλυμπος 22/07/2007

φωτογραφία Ζήσης Αντωνόπουλος

Η Aquilegia ottonis subsp. amaliae [(Boiss.) Strid 1986] ανακαλύφθηκε από τον Heldreich το 1851 και περιγράφηκε αρχικά με το όνομα Aquilegia amaliae.

Φύεται στον Όλυμπο και το Βέρμιο και πιθανότατα επεκτείνεται βορειότερα στην Severna Makedonija.

Βιότοπος: σκιεροί ασβεστολιθικοί βράχοι σε χαράδρες και σε υψόμετρα 800-2000 μ.

Ανθίζει από τον Μάιο μέχρι το καλοκαίρι.

Ετυμολογία:

Aquilegia < áquila (από το πλήκτρο που θυμίζει το ράμφος του αετού ή αναφέρεται στους ορεινούς βιότοπους που ευδοκιμεί το φυτό.

ottonis < αφιερωμένη στο Βαυαρό βασιλιά της Ελλάδας (1832-1862) Όθωνα ή γερμανιστί Otto von Wittelsbach (1815-1867).

amaliae < αφιερωμένο στην βασίλισσα Αμαλία (1818-1875)  σύζυγος του Όθωνα.

Fritillaria theophrasti

Λέσβος 09/05/2009

φωτογραφία Βαγγέλης Παπιομύτογλου 

Η Fritillaria theophrasti (Kamari & Phitos 2000) είναι ενδημική της Λέσβου.

Κατά το Vascular plants of Greece: An annotated checklist (Dimopoulos & al. 2013) θεωρείται συνώνυμη της Fritillaria pontica.
Βιότοπος: ακαλλιέργητοι ελαιώνες, θαμνώνες, πλατάνια, δάση κωνοφόρων σε υψόμετρα 500-800 μ.
Πολυετές γεώφυτο με βολβό διαμέτρου έως 1,5 εκ. και με πολυάριθμα μικρά βολβίδια.
Βλαστός ύψους 25-45 εκ., εύρωστος, λείος.
Φύλλα συνήθως 7-13, συνήθως αντίθετα, ευρέως λογχοειδή, γλαυκοπράσινα. Ανώτερα φύλλα συχνά σε σπονδύλους ανά 3.
Άνθη 1-2 (-3), κωδωνοειδή, πρασινοκίτρινα, χωρίς ψηφίδες, με πλατιά λωρίδα, πορφυροκάστανη στην απόληξη. Οι απολήξεις των τεπάλων συνήθως κάμπτονται προς τα έξω.
Ανθίζει τέλη Μαρτίου - Μάιο.
Περιλαμβάνεται στο Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων & Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας (2009) με τον χαρακτηρισμό Κινδυνεύον (ΕΝ)

Ετυμολογία
Fritillaria < fritíllus κύπελλο με το οποίο έριχναν τα ζάρια οι Ρωμαίοι - για το σχήμα του άνθους.
theophrasti < αφιερωμένη στο φιλόσοφο Θεόφραστο (371-287 π.Χ.), πατέρα της Βοτανικής, που καταγόταν από την Ερεσό της Λέσβου.

Allium carinatum

Όλυμπος 23/07/2011

φωτογραφίες Γιάννης Γαβαλάς

Το Allium carinatum ( L. 1753) είναι ευρωπαϊκό φυτό με εξάπλωση στην Βόρεια Ελλάδα και την Θεσσαλία (Πήλιο).

Βιότοπος: φρύγανα σε βραχώδεις ασβεστολιθικές πλαγιές σε υψόμετρα 0-500 μ.

Βλαστός 30-60 εκ. Φύλλα 2-4 γραμμικά, λεία.

Άνθιση καλοκαιρινή.

Ετυμολογία:

Allium < allium (λατιν. Πλίνιος) < άγλις, -ίθος, η κεφαλή ή σκελίδα σκόρδου (σύμφωνα με τον Ottorino Pianigiani, 1845-1926, Ιταλό δικαστή, πολιτικό και γλωσσολόγο).

carinatum < cárina ==> με προεξέχον τμήμα σε σχήμα καρίνας.

Aquilegia vulgaris

Παγγαίο 05/06/2010

φωτογραφία Νίκος Νικητίδης

Η Aquilegia vulgaris  (L. 1753) είναι ευρασιατικό φυτό που στην Ελλάδα φύεται στην βόρεια χώρα.

Βιότοπος: σκιεροί ασβεστολιθικοί βράχοι, ξέφωτα δασών σε υψόμετρα 1000-1700 μ.

Πολυετές τοξικό φυτό με ύψος έως 1,2 μ. Βλαστοί με λεπτό τρίχωμα, διακλαδισμένοι.

Άνθη σε διάφορες αποχρώσεις.

Ανθίζει από τον Μάιο μέχρι το καλοκαίρι.

Ετυμολογία:

Aquilegia < áquila (από το πλήκτρο που θυμίζει το ράμφος του αετού ή αναφέρεται στους ορεινούς βιότοπους που ευδοκιμεί το φυτό.

vulgaris < vúlgus κοινός, ευρέως διαδεδομένος.

Delphinium fissum

Φαλακρό 11/07/2009 

φωτογραφίες Νίκος Νικητίδης

Το Delphinium fissum (Waldst. & Kit. 1802) είναι μεσογειακό φυτό με ευρεία εξάπλωση στην ηπειρωτική Ελλάδα. Από τα νησιά αναφέρεται από την Σάμο και την Λέσβο.

Βιότοπος: εποχιακά υγρές τοποθεσίες, βραχώδεις θέσεις σε ορεινά και αλπικά λιβάδια σε υψόμετρα (500-) 900-1900 μ.

Πολυετές φυτό με ακανόνιστο κόνδυλο λίγο κάτω από την επιφάνεια του εδάφους.

Άνθη μοβ-μπλε.

Άνθιση: τέλη Ιουνίου - μέσα Αυγούστου.

Ετυμολογία:

Delphinium < δελφίνιον, φυτό που αναφέρει ο Διοσκουρίδης < δελφίν ==> αναφορά στο μακρύ πλήκτρο που μοιάζει με δελφίνι.

fissum (λατιν.) < findo διαιρώ, χωρίζω.

Silene conica

Γεράνεια 13/04/2013

φωτογραφίες Νίκος Νικητίδης

Η Silene conica (L. 1753) είναι φυτό της Ευρώπης και της ΝΔ Ασίας, με εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα.

Βιότοπος: μεσογειακά λιβάδια, γεωργικά ενδιαιτήματα, ξηρές τοποθεσίες.

Μονοετές φυτό, με χνουδωτό βλαστό απλό ή διακλαδισμένο και ύψος από 10-30 εκ. Τα άνθη είναι ρόδινα και ο κάλυκας είναι κυλινδρικός με πολλές ευδιάκριτες πρασινωπές νευρώσεις.

Άνθη ρόδινα.

Ανθίζει από τα μέσα Απριλίου.

Ετυμολογία:

Silene < Silenus < Σειληνός = Σιληνή.

conica < conus < κώνος = κωνική.