Asperula aristata subsp. condensata

Οίτη 10/08/2013

φωτογραφίες Νίκος Νικητίδης

Η Asperula aristata subsp. condensata [ (Boiss.) Ehrend. & Krendl 1974) είναι βαλκανικό φυτό με ευρεία εξάπλωση στην ηπειρωτική Ελλάδα.

Βιότοπος: ορεινή βλάστηση, βραχώδεις θέσεις, φαράγγια σε υψόμετρα 1400-2400 μ.

Άνθιση καλοκαιρινή.

Ετυμολογία:

Asperula < asper, τραχύς, ακατέργαστος ==> αναφορά στα φύλλα

aristata < arista ο αθήρ, το άγανο των αγρωστωδών ==> με αιχμηρές άκρες στα πέταλα.

condensata < condenso συμπυκνώνω, γεμίζω.

Cyclamen rhodium subsp. rhodium

Κως 21/03/2010

φωτογραφία Ζήσης Αντωνόπουλος

Το Cyclamen rhodium (O. Schwarz & Lepper 1975) subsp. rhodium είναι ενδημικό της Ρόδου. Τα τελευταία χρόνια βρέθηκε στην Κω και την Χίο.

Φύεται στα δάση της Ρόδου.

Κονδυλώδες πολυετές φυτό.

Κόνδυλος πιεσμένα σφαιρικός, με ρίζες στο κατώτερο τμήμα του.

Άνθη λευκά ή σχεδόν λευκά, με ανοιχτορόδινη κηλίδα στην βάση τους.

Άνθιση ανοιξιάτικη.

Ετυμολογία:

Cyclamen < κυκλάμινο < κύκλος ==> από τους τέλειους κύκλους που κάνουν οι καρποφόροι βλαστοί και η στεφάνη.

rhodium < Ρόδος =ρόδιο, ροδιακό, από την Ρόδο.

Digitalis grandiflora

Βέρμιο 11/07/2009

φωτογραφία Νίκος Νικητίδης

Η Digitalis grandiflora (Mill. 1768) είναι ευρωπαϊκό φυτό. Στην Ελλάδα εξαπλώνεται από την Ρούμελη και βορειότερα.

Βιότοπος: δασικές εκτάσεις, θαμνότοποι, χαράδρες, άκρες δρόμων σε υψόμετρα 700-1400 μ.

Ποώδες, πολυετές φυτό με ινώδεις ρίζες και ύψος έως 1,20 μ. Δηλητηριώδες και φαρμακευτικό.

Άνθη σε βότρυ, μεγάλα, σωληνοειδή, κιτρινωπά που αναπτύσσονται στην μία πλευρά του στελέχους.

Άνθιση καλοκαιρινή.

Ετυμολογία:

Digitalis < dígitus δάχτυλο ==>  από το δακτυλιοειδές σχήμα τους άνθους = δακτυλίτιδα.

grandiflora < grandis (μέγας) + flos floris (άνθος) = μεγανθές.

Lysimachia atropurpurea

Σάμος 27/04/2010

φωτογραφία Γιώργος Φάκας

Η Lysimachia atropurpurea (L. 1753) είναι φυτό των Βαλκανίων και της Ανατολίας, με ευρεία εξάπλωση στην Ελλάδα εκτός Εύβοιας, Κυκλάδων, Κρήτης και Ιονίου.
Βιότοπος: υγρά ή πηλώδη εδάφη, ρεματιές, δρυοδάση σε υψόμετρα 0-1100 (-1600) μ.
Διετές ή πολυετές φυτό, ριζωματώδες, συχνά διακλαδισμένο από την βάση.
Στελέχη όρθια, μάλλον άκαμπτα, ύψους 20-50 εκ.
Φύλλα γραμμικά-λογχοειδή, συχνά κυματοειδή.
Άνθη κοκκινωπά-μοβ με μια ακίδα στην άκρη των πετάλων όταν είναι νεαρά
Ανθίζει Μάιο - Ιούλιο.

Ετυμολογία
Lysimachia < Λυσίμαχος (361-281 π.Χ) γενικός διάδοχος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που χρησιμοποιούσε το φυτό για ηρεμιστικό // Σύμφωνα με τον Λινναίο από τον Λυσίμαχο, βασιλιά της Σικελίας ==> Λυσίμαχος > λύσις + μάχη = αυτός που λύνει-τελειώνει μια μάχη
atropurpurea < ater σκούρος + purpureus πορφυρός = σκουροπόρφυρη.

Digitalis viridiflora

Βέρμιο 11/07/2009

φωτογραφία Νίκος Νικητίδης

Η Digitalis viridiflora (Lindl. 1821) είναι βαλκανικό φυτό. Στην Ελλάδα εξαπλώνεται στην βόρεια χώρα.

Βιότοπος: ορεινή βλάστηση, δασικές εκτάσεις και θαμνότοποι σε υψόμετρα 700-2000 μ.

Ποώδες, πολυετές φυτό με ινώδεις ρίζες και ύψος 60-80 εκ..

Φύλλα στενόμακρα γυαλιστερά. Άνθη σωληνοειδή, ανοιχτόχρωμα πρασινωπά με πορτοκαλόχρωμες άκρες και καφέ στίγματα.

Άνθιση καλοκαιρινή.

Ετυμολογία:

Digitalis < dígitus δάχτυλο ==>  από το δακτυλιοειδές σχήμα τους άνθους = δακτυλίτιδα.

viridiflora < viridis πράσινο + flos, floris άνθος.

Primula veris

Παγγαίο 05/06/2010

φωτογραφία Νίκος Νικητίδης

Η Primula veris (L. 1753) subsp. veris είναι ευρωπαϊκό φυτό με ευρεία εξάπλωση στην ηπειρωτική Ελλάδα.

Βιότοπος: ξέφωτα σε δάσος με μαυρόπευκα (Pinus nigra), υγρά λιβάδια σε υψόμετρα 600-2300 μ.

Πολυετές φυτό, απαλά χνουδωτό, με ωοειδή, ανάγλυφα, έμμισχα φύλλα. Τα άνθη είναι κίτρινα με πορτοκαλιές στίξεις στο εσωτερικό, πολύ εύοσμα. Φύονται σε κατανεύον σκιάδιο με μακρύ ποδίσκο. 

Άνθιση: τέλη Μαρτίου - αρχές Ιουνίου.

Ετυμολογία:

Primula < prímus πρώτος ==> επειδή είναι μεταξύ των πρώτων φυτών που ανθίζουν.

veris < ver (γεν. véris) έαρ, άνοιξη = της άνοιξης.

Gagea graeca

Ταΰγετος 25/03/2010

φωτογραφία Νίκος Νικητίδης

Η Gagea graeca [(L.) Irmisch 1863] είναι φυτό των Βαλκανίων και της Ανατολίας, με μεγάλη εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα, εκτός της βόρειας χώρας.

Βιότοπος: βραχώδεις πλαγιές, διάκενα δασών, αραιά δάση σε υψόμετρα 0-700 (-1100) μ.

Πολυετές γεώφυτο με βολβό μοναχικό, συχνά μπλεγμένο με ρίζες και εδαφικά σωματίδια και σκούρο μοβ-κόκκινο χιτώνα.

Βλαστοί λεπτοί, εύκαμπτοι, ύψους 5-15 εκ.

Φύλλα βελονοειδή, τα περισσότερα παράρριζα.

Άνθη 1-5, εξαμερή, κωδωνοειδή, λευκά με σκούρες νευρώσεις.

Άνθιση τέλη Μαρτίου - αρχές Ιουνίου.

Ετυμολογία:

Gagea < προς τιμήν του Άγγλου φυσιοδίφη Thomas Gage (1781 - 1820).

graeca < Graecia (το όνομα της Ελλάδας στα λατινικά).

Cyclamen persicum

Σύμη 25/03/2011

φωτογραφία Ζήσης Αντωνόπουλος

Το Cyclamen persicum (Mill. 1768) είναι μεσογειακό φυτό με παρουσία στην βόρεια Τυνησία και Αλγερία και κύρια εξάπλωση στην Κύπρο (όπου είναι κοινό), νότια Ανατολία, Παλαιστίνη, δυτική Συρία και όχι στην Περσία (Ιράν) παρά το όνομά του.

Στην Ελλάδα φύεται στην ΒΔ Κρήτη (περιοχή Μονής Τοπλού), Κάρπαθο, Δωδεκάνησα (Ρόδος, Χάλκη, Τήλος, Σύμη, Λειψοί) και Χίο.

Συνώνυμο: Cyclamen latifolium (Sm. 1816). Με το όνομα αυτό υπάρχει υδατογραφία από την Κύπρο στην Flora Graeca.

Αποτελεί τον πρόγονο των καλλιεργούμενων κυκλάμινων και οι ανθοκόμοι έχουν δημιουργήσει εκατοντάδες ποικιλίες.

Βιότοπος: βραχώδεις ασβεστολιθικές πλαγιές με φρύγανα, ελαιώνες, αρχαιολογικοί χώροι σε υψόμετρα 0-250 (-750) μ.

Κονδυλώδες φυτό. Κόνδυλος αρχικά στρογγυλός που σταδιακά γίνεται πεπλατυσμένος με παχιές ρίζες. Τα πρώτα φύλλα βγαίνουν τον χειμώνα, πριν από τα άνθη. Φύλλα αναπτυγμένα, σκουροπράσινα.

Στεφάνη άνθους λευκή ή ανοιχτό ροζ με πορτοκαλί-ροζ στόμιο.

Άνθιση: Φεβρουάριος - αρχές Μαΐου.

Ετυμολογία:

Cyclamen < κυκλάμινος < κύκλος ==> από τους τέλειους κύκλους που κάνουν οι καρποφόροι βλαστοί και η στεφάνη.

persicum < Περσία.

latifolium < latus πλατύς + folium φύλλο = πλατύφυλλο.

υδατογραφία του Cyclamen latifolium 

από τον ζωγράφο F. Bayer στην Flora Graeca

Erythronium dens-canis

Φαλακρό 28/05/2007

φωτογραφία Ζήσης Αντωνόπουλος

Το Erythronium dens-canis (L. 1753) είναι ευρωπαϊκό είδος. Στην Ελλάδα φύεται στο όρος Φαλακρό της Μακεδονίας και την Ροδόπη.

Βιότοπος: αλπικά λιβάδια σε υψόμετρα 1900-2200 μ.

Βολβώδες φυτό. Βολβός ωοειδής-κυλινδρικός, 2-3 εκ. με μεμβρανώδεις χιτώνες. Στέλεχος λεπτό, 8-15 εκ.

Άνθη λιλά έως ιώδη-ροζ, με πορτοκαλί κηλίδα στην βάση.

Άνθιση Μάιος - αρχές Ιουνίου.

Ετυμολογία:

Erythronium < ερυθρός ==> αναφορά στο χρώμα του βλαστού.

dens-canis < dens δόντι + cánis, κύων σκύλος ==> αναφορά στο σχήμα του βολβού.

Lysimachia serpyllifolia

Οίτη 29/05/2010

φωτογραφία Νίκος Νικητίδης

Η Lysimachia serpyllifolia (Schreb, 1770) είναι ενδημικό φυτό Εύβοιας, Στερεάς Ελλάδας, Πελοποννήσου και Κρήτης.

Βιότοπος: πετρώδεις τοποθεσίες της ορεινής και αλπικής ζώνης, συχνά ανάμεσα σε άλλα φυτά

Μικρό φυτό με πολλούς βλαστούς και φύλλα αντίθετα, ωοειδή, οξύληκτα.

Τα μικρά κίτρινα άνθη έχουν διάμετρο από 1-1,5εκ., είναι μονήρη και φύονται στις μασχάλες των φύλλων. Ο καρπός είναι μικρή, σφαιρική κάψα που θυμίζει τους παιδικούς γυάλινους βόλους.

Ανθίζει: από τον Απρίλιο μέχρι το καλοκαίρι.

Ετυμολογία:

Lysimachia < Λυσιμαχία (από το όνομα του αρχαίου γιατρού Λυσίμαχου από την Κω).

serpyllifolia < έρπυλλον (αρχαίο όνομα για το θυμάρι) + folium φύλλο = με φύλλα σαν του έρπυλλου.

Asphodeline liburnica

Όλυμπος 10/07/2009

φωτογραφίες Νίκος Νικητίδης

Η Asphodeline liburnica [(Scop.) Rchb. 1830] είναι φυτό της Ανατολικής Μεσογείου, με εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα.

Βιότοπος: πετρώδεις τοποθεσίες, ανοιχτά λιβάδια, παλιά χωράφια σε υψόμετρα 0-1300 μ.

Ντελικάτο, πολυετές φυτό με φύλλα στενά, γραμμοειδή που φτάνουν μέχρι τη μέση του βλαστού. 

Άνθη κίτρινα, σε αραιή ταξιανθία.

Ανθίζει από τον Απρίλιο.

Ετυμολογία:

Asphodeline < υποκοριστικό του Asphodelus < ασφόδελος (αβέβαιας ετυμολογίας).

liburnica < Liburnia, αρχαία περιοχή μεταξύ Ιστρίας και Δαλματίας, που σήμερα ανήκει στην Κροατία.

Androsace villosa

Όρβηλος 03/07/2011

φωτογραφίες Ζήσης Αντωνόπουλος

Η Androsace villosa (L. 1753) εξαπλώνεται σε μία ευρεία περιοχή από την Ευρώπη έως την Ασία και τα Ιμαλάια.

Στην Ελλάδα φύεται σε λίγα βουνά της Μακεδονίας (Τζένα, Όρβηλος, Φαλακρό), τον Γράμμο και την Όσσα.

Βιότοπος: βραχώδεις πλαγιές σε υψόμετρα 1700-2300 μ.

Πολυετές χνουδωτό φυτό, με μαξιλαρόμορφο σχήμα.

Άνθη: στεφάνη λευκή με κίτρινο κέντρο που γίνεται ρόδινο-ροζ προς το τέλος της άνθισης.

Άνθιση: Μάιος - Ιούλιος.

Ετυμολογία:

androsaceum < ανήρ (του ανδρός) + σάκος (ασπίδα από λυγαριά ==> (σακεσφόρος, ο φέρων την ασπίδα, ο ασπιδοφόρος). Ο Διοσκουρίδης αναφέρει φυτό με αυτή την ονομασία, την οποία χρησιμοποίησε και ο Λιναίος (Linnaeus) σε σχέση με το σχήμα των ανθήρων.

villosa < víllus ή véllus, μαλλί = μαλλιαρή, τριχωτή, χνουδωτή.

Tulipa raddii

Χίος 11/04/2009

φωτογραφία Βαγγέλης Παπιομύτογλου

Η Tulipa raddii (Reboul 1822) θεωρείται αυτοφυής της Ανατολικής Μεσογείου. 
Στην Ελλάδα θεωρείται είδος καλλιέργειας. Είναι γνωστή μόνο από την Χίο, όπου αυτοφύεται κυρίως σε ελαιώνες, προφανώς από παλιές φυτεύσεις.
Παλιότερα γνωστή ως Tulipa praecox.
Βιότοπος: πηλώδη εδάφη σε ελαιώνες και χωράφια με δημητριακά, σε υψόμετρα 0-400 μ.
Βολβός μεγάλος, 5χ3 εκ., ισχυρά εριώδης εσωτερικά, με χιτώνα καφέ.
Στέλεχος 40-60 εκ. με ένα μοναχικό άνθος 6-9 εκ.
Φύλλα γλαυκοπράσινα, συχνά με κυματιστά περιθώρια.
Περιάνθιο με τμήματα ωοειδή, οξεία,  κόκκινα και καφέ-μοβ κηλίδα με κίτρινο περιθώριο στο κέντρο
Ανθίζει μέσα Μαρτίου- μέσα Απριλίου.

Ετυμολογία
Tulipa < από τουρκική túlipand, τουρμπάνι
raddii < προς τιμήν του Ιταλού βοτανικού Giuseppe Raddi (1770-1829)
praecox < πρώιμη ==> η πρώτη που ανθίζει.

Lysimachia vulgaris

Πάικο 24/07/2011

φωτογραφία Γιάννης Γαβαλάς

Η Lysimachia vulgaris (L. 1753) ευρασιατικό φυτό με εξάπλωση στην Ελλάδα από την Ρούμελη και βορειότερα.

Βιότοπος: οικότοποι γλυκού νερού σε υψόμετρα 500-1600 μ.

Πολυετές φαρμακευτικό φυτό με ύψος έως 1 μέτρο. Φύλλα λογχοειδή και άνθη κίτρινα

Άνθιση καλοκαιρινή.

Ετυμολογία:

Lysimachia < από το όνομα του αρχαίου γιατρού Λυσίμαχου από την Κω.

vulgaris < vúlgus κοινός, ευρέως διαδεδομένος.

Παγγαίο 05/06/2010

φωτογραφία Νίκος Νικητίδης

Ranunculus asiaticus

Νάξος 29/03/2009

φωτογραφία  Γιάννης Γαβαλάς

O Ranunculus asiaticus (L. 1753) είναι φυτό της Μεσογείου και της ΝΔ Ασίας. Στην Ελλάδα είναι κοινός στην Κρήτη, τα νότια Δωδεκάνησα (Κάρπαθος, Ρόδος, Αστυπάλαια) αλλά σπανίζει στις Κυκλάδες, την Ν. Πελοπόννησο και το Ιόνιο.

Βιότοπος: φρύγανα, αμμώδεις παράκτιοι βιότοποι, πευκοδάση σε υψόμετρα 0-900 μ.

Πολυετές φυτό με κονδύλους και ινώδεις ρίζες. Βλαστός μοναχικός, απλό, ύψους 10-30 εκ.

Τα άνθη έχουν ποικιλία χρωματισμών (λευκά, κίτρινα, ροζ, κόκκινα...).

Άνθιση ανοιξιάτικη.

Ετυμολογία:

Ranunculus < rana βάτραχος. Ο Πλίνιος γράφει ότι «ονομάζουμε ranunculus το βότανο που οι Έλληνες ονομάζουν βατράχιο» = βατράχιο, επειδή ορισμένα είδη αυτού του γένους ευδοκιμούν σε υδάτινο περιβάλλον.

asiaticus < Ασία.

Fritillaria graeca

Κέα 13/04/2009

φωτογραφία Ρένα Καρακατσάνη

Η Fritillaria graeca (Boiss.& Spuner 1846) εξαπλώνεται στην Στερεά Ελλάδα, Πελοπόννησο, Εύβοια και Κυκλάδες (Σύρος, Κέα).

Πολυετές βολβώδες φυτό. Βλαστός όρθιος με 5-9 γλαυκά φύλλα. Άνθη συνήθως 1-2, κωδωνωειδή έως κυλινδρικά.

Βιότοπος: πετρώδεις θέσεις, φρύγανα, θαμνώνες, ξέφωτα δασών. Υψόμετρο μέχρι 2000 μέτρα

Άνθη: Τέπαλα καστανά-ιώδη με κεντρική πρασινοκίτρινη λωρίδα, συνήθως ψηφιδωτά. 

Άνθιση: Φεβρουάριος - Απρίλιος.

Ετυμολογία:

Fritillaria < fritíllus κύπελλο με το οποίο έριχναν τα ζάρια οι Ρωμαίοι - για το σχήμα του άνθους.

graeca < Graecia, το όνομα της Ελλάδας στα λατινικά.

Anemone coronaria

Ηρακλειά 29/12/2005 Κυκλάδες

φωτογραφία Γιάννης Γαβαλάς

Η Anemone coronaria (L. 1753) είναι μεσογειακό φυτό με εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα.

Είναι η πιο κοινή ανεμώνη της ελληνικής υπαίθρου και απαντάται σε ένα πλήθος μορφών και χρωμάτων.

Βιότοπος: φρύγανα, λιβάδια, ελαιώνες, σε υψόμετρα 0-700 (-1200) μ.

Φύλλα σπονδύλου και βάσης πολυσχιδή.

Άνθη μεγάλα, συνήθως με πέντε σέπαλα, μερικές φορές πολύ περισσότερα, μήκους μέχρι 4εκ. και ανθήρες πολλοί, μαύροι-βιολετί.

Ανθίζει Νοέμβριος - Απρίλιος.

Ετυμολογία:

Anemone < ανεμώνη < άνεμος ==> από την ευκολία που κινούνται οι μίσχοι στον άνεμο ή για την τυπική ανεμοφιλική διάδοση αυτού του γένους.

coronaria < coróna στέμμα, στέφανο (κεφαλής) ==> επειδή ειναι κατάλληλη για στέφανα, γιρλάντες κλπ = στεφανωματική.

Fritillaria pontica

Λέσβος 10/05/2009

φωτογραφία Ζήσης Αντωνόπουλος

Η Fritillaria pontica (Wahlenb. 1826) είναι φυτό των Βαλκανίων και της Βόρειας Ανατολίας. Στην Ελλάδα φύεται σε Άθω, Ανατολική Μακεδονία, Θράκη, Θάσο, Σαμοθράκη και Λέσβο. Περιγράφηκε από την γενικότερη περιοχή της Κωνσταντινούπολης,
Βιότοπος: ελαιώνες, φυλλοβόλα δάση σε υψόμετρα (0-) 200-1300 μ.
Πολυετές γεώφυτο με βολβό διαμέτρου έως 3 εκ.
Στέλεχος μάλλον ψηλό και ανθεκτικό, ύψους 25-45 εκ.
Φύλλα συνήθως 7-8, όλα στο πάνω ήμισυ του στελέχους, τα χαμηλότερα αντίθετα, ευρέως λογχοειδή.
Άνθη 1-3. Περιάνθιο κωδωνοειδές,20-40 χιλ. Τμήματα ελλειπτικά, αμβλεία με τον χρόνο, πρασινωπά με μοβ ή μοβ-καφέ απολήξεις.
Ανθίζει Απρίλιο - αρχές Ιουνίου.

Ετυμολογία
Fritillaria < fritíllus κύπελλο με το οποίο έριχναν τα ζάρια οι Ρωμαίοι - για το σχήμα του άνθους.
pontica < Πόντος, ο Εύξεινος Πόντος των αρχαίων, σήμερα και Μαύρη Θάλασσα = ποντική.

Ranunculus creticus

Αμοργός 30/03/2007

φωτογραφίες Νίκος Νικητίδης

O Ranunculus creticus (L. 1853) είναι φυτό του Νότιου Αιγαίου: Κρήτη, Κυκλάδες, Δωδεκάνησα, Δ/ΝΔ Μικρά Ασία (Μαρμαρίδα), ενώ πρόσφατα αναφέρθηκε και από την Κύπρο.

Προστατεύεται από τον Ελληνικό Νόμο (Προεδρικό διάταγμα 67/81) και περιλαμβάνεται στον Κόκκινο Κατάλογο της IUCN ως απειλούμενο.

Βιότοπος: εποχικά υγρές θέσεις, βραχώδεις περιοχές, χαράδρες, σκιερά πρανή, γενικά σε ασβεστόλιθο, σε υψόμετρα 0-1300 m.

Πολυετές φυτό, ριζωματώδες, με ένα σύμπλεγμα κωνικών κονδύλων.

Βλαστός, ύψους 29-60 εκ., άκαμπτος, όρθιος, τριχωτός.

Φύλλα μεγάλα, μέχρι 12 εκ., νεφροειδή με λοβούς οδοντωτούς.

Άνθη χρυσοκίτρινα με διάμετρο έως 3 εκ.

Ανθίζει Μάρτιο - Απρίλιο.

Ετυμολογία:

Ranunculus < rana βάτραχος. Ο Πλίνιος γράφει ότι «ονομάζουμε ranunculus το βότανο που οι Έλληνες ονομάζουν βατράχιο» = βατράχιο, επειδή ορισμένα είδη αυτού του γένους ευδοκιμούν σε υδάτινο περιβάλλον.

creticus < Creta Κρήτη.

Fritillaria drenovskii

Όρβηλος 24/05/2008

φωτογραφίες Ζήσης Αντωνόπουλος

Η Fritillaria drenovskii (Degen & Stoj. 1931) είναι ενδημική της ΝΔ Βουλγαρίας και της Ανατολικής Μακεδονίας στα βουνά Φαλακρό, Παγγαίο, Όρβηλο και Μενοίκιο. Περιγράφηκε από το βουλγαρικό τμήμα του Όρβηλου με βάση μια συλλογή του Drenovsky.

Περιλαμβάνεται στο Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων της Βουλγαρίας με τον χαρακτηρισμό «Κρισίμως Κινδυνεύον».

Βιότοπος: βραχώδη εδάφη, ξηρές ασβεστολιθικές πλαγιές, λιβάδια με βλάστηση κωνοφόρων δασών και οξιάς και σε υψόμετρα (1000) 1300-1850 μ..

Πολυετές βολβώδες. Βολβός διαμέτρου 1,5-2 εκ. Βλαστός ύψους 15-40 εκ. Φύλλα γραμμικά, ελαφρώς σωληνωτά, γλαυκά.

Άνθη συνήθως μοναχικά, σπάνια 2-6, κωνικά, καστανόχρωμα-πορφυρά έως κοκκινωπά-καστανόχρωμα, με κίτρινο-πορτοκαλί εσωτερικό μέρος

Άνθιση: τέλη Απριλίου - Ιούνιος.

Ετυμολογία:

Fritillaria < fritíllus κύπελλο με το οποίο έριχναν τα ζάρια οι Ρωμαίοι ==> για το σχήμα του άνθους.

drenovskii < αφιερωμένο στον Βούλγαρο εντομολόγο Alexander Kirilow Drenowski (1879 – 1967).