Οι φίλοι του μπλοκ

Σάββατο, 28 Απριλίου 2018

Silene colorata

Κλικ στην φωτογραφία για μεγέθυνση
Αμοργός

Η Σιληνή η έγχρωμη (Silene colorata Poir. 1789) έχει ευρεία εξάπλωση στην Μεσόγειο. Στην Ελλάδα είναι πολύ συχνή, με εξαίρεση την Θεσσαλία, την Δυτική Μακεδονία και την Βόρεια Πίνδο.
Προτιμά τις αμμώδεις παραλίες, όπου συχνά καλύπτει μεγάλη έκταση. Βλαστοί έρποντες ή όρθιοι και φύλλα μικρά, λογχοειδή. Άνθη με ποδίσκο σε αραιό στάχυ. Κάλυκας κυλινδρικός, διογκωμένος στην κορυφή με κοκκινωπές ραβδώσεις. Πέταλα ρόδινα, διαιρεμένα σε δυο βαθείς λοβούς. Ευδοκιμεί και μακριά από τη θάλασσα, σε αμμώδη εδάφη. Ανθίζει από τα μέσα του χειμώνα μέχρι την άνοιξη, ανάλογα με το υψόμετρο και το γεωγραφικό πλάτος.
Ετυμολογία:
Silene < Silenus (λατιν.) < Σειληνός. Οι Σειληνοί ήταν ακόλουθοι του Διονύσου. Απεικονίζονται πολλές φορές με αυτιά και ουρά αλόγου και βγάζοντας αφρούς. Η ονομασία Silene ίσως αποτελεί υπαινιγμό για την ιξώδη έκκριση που καλύπτει πολλά είδη Σιληνής.
colorata = έγχρωμη.

Παρασκευή, 27 Απριλίου 2018

Minuartia stellata

Κλικ στην φωτογραφία για μεγέθυνση
Παρνασσός 30-07-2013

Η Μινουάρτια η αστεράτη - αστερωτή [Minuartia stellata (E. D. Clarke) Maire & Petitm. 1908] είναι βαλκανικό ενδημικό φυτό, με εξάπλωση σε Πελοπόννησο, Στερεά Ελλάδα, Νότια Πίνδο και Αλβανία. Σχηματίζει εκτεταμένους, πολύ πυκνούς, πράσινους τάπητες σε απότομες, βραχώδεις ασβεστολιθικές πλαγιές, σε υψόμετρα πάνω από 1500 μέτρα.
Ανακαλύφθηκε στον Παρνασσό το 1801 από τον Βρετανό ταξιδιώτη E. D. Clarke, ο οποίος στη συνέχεια το περιέγραψε ως Cherleria stellata.
Ετυμολογία:
Minuartia, γένος αφιερωμένο στον Juan Minuart (1693-1768), Ισπανό βοτανικό.
stellata <  stella (λατιν.), αστέρι. Ονομάστηκε stellata (αστερωτή) από την διάταξη των φύλλων, η οποία έχει το σχήμα στυλιζαρισμένων αστεριών.


Πέμπτη, 26 Απριλίου 2018

Malcolmia macrocalyx subsp. scyria

Κλικ στην φωτογραφία για μεγέθυνση
Δίρφυς 28/04/2013

Η Μαλκόλμια η σκυριανή [Malcolmia macrocalyx subsp. scyria, (Rech.) P.W.Ball 1963] είναι ενδημική Σκύρου, Εύβοιας και Κυκλάδων (Άνδρος).

Ετυμολογία
Malcolmia = προς τιμήν του W. Malcolm (19ος αιώνας), Άγγλου γεωπόνου, φυτοκόμου
macrocalyx = μακρός, μακρύς + κάλυξ (κάλυκας)
scyria = της Σκύρου, σκυριανή

Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

Cymbalaria microcalyx subsp. alba

Κλικ στην φωτογραφία για μεγέθυνση

Η κυμβαλοειδής η μικροκάλυξ υποείδος η λευκή (Cymbalaria microcalyx subsp. alba (Voliotis) Kit Tan) είναι ενδημική της Πελοποννήσου.
Πολυετές, λεπτεπίλεπτο φυτό με πολλά αναρριχώμενα, έρποντα ή κρεμάμενα τριχωτά στελέχη.
Φύλλα σχεδόν αντίθετα έως εναλλασσόμενα, με μακρύ μίσχο και έλασμα ελαφρώς σαρκώδες, υποκυκλικό-καρδιοειδές έως νεφροειδές, ελαφρώς τριχωτό.
Βιότοπος: σκιερές θέσεις με υγρασία σε κρημνούς, φαράγγια, βραχώδεις πλαγιές, όχθες ρυακιών.
Άνθη μονήρη με μακριούς ποδίσκους, ζυγόμορφα με αραιή τρίχωση. Στεφάνη λευκή έως ιώδης, Άνω χείλος δίλοβο με ιώδεις νευρώσεις και δύο κίτρινες κηλίδες.
Ανθίζει Μάρτιο - Ιούνιο.
Ετυμολογία: 
*** Cymbalaria = από την ελληνική λέξη «κύμβαλον», λόγω τους σχήματος των φύλλων.
*** microcalyx = μικρός + κάλυξ (κάλυκας)
*** alba = λευκή στα λατινικά.

Τρίτη, 27 Μαρτίου 2018

Stachys swainsonii subsp. melangavica

Γεράνεια
Κλικ στην φωτογραφία για μεγέθυνση

Ο Stachys swainsonii (Benth.) subsp melangavica, D. Perss. 1981 είναι στενότοπο ενδημικό των Γερανείων. 
Φυτό πυκνά τριχωτό, έντονα διακλαδισμένο, με ξυλώδη βάση.
Βιότοπος: Σχισμές βράχων, συνήθως κοντά στην θάλασσα.
Άνθη: λευκά με πορφυρές γραμμές.
Άνθιση: Απρίλιος - Ιούνιος, ανάλογα με το υψόμετρο/
Εξάπλωση: στο ακρωτήριο Μελαγκάβι και τις γύρω από αυτό περιοχές των Γερανείων.
*** Περιλαμβάνεται στο Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων & Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας (RDB 2009), με τον χαρακτηρισμό «Σχεδόν Κινδυνεύον» ( ΝΤ).

Ετυμολογία:
Stachys > στάχυς (από την διάταξη των ανθέων)
swainsonii > προς τιμήν του William Swainson (1789-1855), Βρετανού φυσιοδίφη και εξερευνητή
melangavica > από ακρωτήριο Μελαγκάβι Πέρα Χώρας - Ηραίου, από όπου περιγράφτηκε

Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2018

Bolanthus graecus

Κλικ στην φωτογραφία για μεγέθυνση

Ο Βόλανθος ο ελληνικός [Bolanthus graecus, (Schreb.) Barkoudah 1962] είναι ενδημικό φυτό Στερεάς Ελλάδας, Πελοποννήσου, Κυκλάδων, Δυτικού και Ανατολικού Αιγαίου. Ανθίζει σε βραχώδεις και πετρώδεις θέσεις από τον Ιούνιο.
Ετυμολογία:
Bolanthus > βώλος (ή βόλος), λόγω του σχήματος στην άκρη του στύλου + άνθος

Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2018

Allium cithaeronis

Κλικ στην φωτογραφία για μεγέθυνση

Το γεώφυτο Άλλιο του Κιθαιρώνα (Allium cithaeronis, Bogdanović & al. 2011) είναι ενδημικό της Αττικής (Στερεά Ελλάδα). Πρωτοβρέθηκε και περιγράφτηκε πρόσφατα από τον Κιθαιρώνα, αλλά από τότε βρέθηκε επίσης στα Γεράνεια και την Πάρνηθα. Φύεται σε ασβεστολιθικές βραχώδεις και πετρώδεις θέσεις και σε βουνοκορφές. Ανθίζει Ιούνιο, Ιούλιο. 
Ετυμολογία
Allium > αllium (λατιν. Πλίνιος) > άγλις, -ίθος, η κεφαλή ή σκελίδα σκόρδου (σύμφωνα με τον Ottorino Pianigiani, 1845-1926, Ιταλό δικαστή, πολιτικό και γλωσσολόγο.
cithaeronis > Κιθαιρών

Τρίτη, 20 Μαρτίου 2018

Linum phitosianum

Κλικ στην φωτογραφία για μεγέθυνση

Το Λίνον του Φοίτου ,Linum phitosianum Christod. & Iatroú 1994, (phitosianum = προς τιμήν του καθηγητή Βοτανικής Δ. Φοίτου) είναι ενδημικό της πεδινής Λακωνίας.
Λεπτό ημιθαμνώδες φυτό με πολυάριθμους όρθιους βλαστούς που φτάνουν τα 28 εκ. και μεταξύ τους παραμένουν οι αποξηραμένοι βλαστοί της προηγούμενης χρονιάς. Τα φύλλα είναι γλαυκοπράσινα. 
Τα λευκά άνθη βγαίνουν σε χαλαρές ομάδες. 
Βιότοπος: ανοίγματα υποβαθμισμένης μακίας βλάστησης με φρύγανα, σε υψόμετρο 100 μ.
Άνθιση Απρίλιος - Μάιος.
*** Περιλαμβάνεται στο πρώτο Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων & Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας (1995) με τον χαρακτηρισμό Κρισίμως Κινδυνεύον (CR).

Κυριακή, 18 Μαρτίου 2018

Campanula reiseri

Κλικ στην φωτογραφία για μεγέθυνση

Η Καμπανούλα του Ρέισερ (Campanula reiseri Halacsy 1896) είναι ενδημική των Κυκλάδων και των Σποράδων. Η γεωγραφική κατανομή της περιλαμβάνει τα νησιά Γιούρα και Κυρά Παναγιά των Σποράδων, τις νήσους Άνδρο, Κέα και Δονούσα των Κυκλάδων και τις νησίδες Μάκαρες (Δονούσας), Στρογγυλή (Νάξου) και Χταπόδια (Μυκόνου). Ανάλογα με το νησί, υπάρχει και κάποια διαφοροποίηση στα φυτά, με συνέπεια να αναφέρονται διάφορα υποείδη ή ποικιλίες.
Το φυτό είναι διετής ή πολυετής πόα, με κυανά-ιώδη άνθη. Τα φύλλα σχηματίζουν ρόδακα. Ως τυπικό χασμόφυτο του Αιγαίου, φυτρώνει στις σχισμές απότομων παραθαλάσσιων βράχων, σε υψόμετρα 10 μέχρι 150 m. Ανθίζει από τα μέσα Απριλίου μέχρι και τον Μάιο. 
*** Περιλαμβάνεται στο Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων & Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας (εκδ. 1995 & 2009).
Ετυμολογία:
Campanula > campana (λατιν.) < campanula υποκοριστικό
reiseri > προς τιμήν του Αυστριακού ορνιθολόγου Othmar Reiser (1861 - 1936), ο οποίος είχε επισκεφθεί το 1894 τα νησιά Γιούρα και Κυρά Παναγιά.

Κυριακή, 11 Μαρτίου 2018

Thalictrum orientale

Κλικ στην φωτογραφία για μεγέθυνση

Το Θάλικτρο το ανατολικό (Thalictrum orientale Boiss. 1841) είναι φυτό με ασιατική εξάπλωση (Τουρκία, Συρία, Λίβανος), το οποίο στην Ευρώπη φύεται στην ΝΑ Πελοπόννησο, στον Ταΰγετο και τον Πάρνωνα.
Πολυετές φυτό, λείο, με διακλαδισμένο υπόγειο ρίζωμα που δημιουργεί ρόδακες φύλλων.
Φύλλα βάσης σύνθετα, πράσινα ή γλαυκοπράσινα, 8-30 εκ. έμμισχα. Φύλλα βλαστού παρεμφερή αλλά μικρότερα.
Βιότοπος: βάσεις βράχων και κρημνοί πετρώδεις θέσεις, γενικά σε προφυλαγμένες σκιερές θέσεις, σε υψόμετρα μέχρι 1200 μ.
Άνθη λευκά, αχνά ρόδινα ή αχνά ιώδη.
Ανθίζει Μάρτιο - Μάιο.
Ετυμολογία:
Thalictrum  > θάλλω (ανθώ, ακμάζω, ευδαιμονώ)
orientale > oriens (ανατολή) = ανατολικός.