Οι φίλοι του μπλοκ

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2012

Prospero autumnale - Scilla autumnalis

Πάρνηθα 05/10/2008

Η Scilla autumnalis L. 1753 (Σκίλλα η φθινοπωρινή), που μια νεότερη κατάταξη την μετονόμασε σε Prospero autumnale (L.) Speta 1982, είναι ένα πολύ μικρό βολβώδες φυτό που ανθίζει το φθινόπωρο. Έχει ευρεία κατανομή στην χώρα και προτιμάει φρυγανότοπους, βραχώδεις θέσεις και άκρες δρόμων.  Τα γραμμοειδή φύλλα εμφανίζονται μετά την άνθηση. Τα ρόδινα-ιώδη άνθη, μόλις 1 εκατοστού, σχηματίζουν ταξιανθία και δίνουν τροφή στις μέλισσες σε μια δύσκολη εποχή γι' αυτές.

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

Urginea maritima σκιλλοκρεμμύδα

Αμοργός 27/09/2007


Η σκιλλοκρεμμύδα Urginea maritima (L.) Baker 1873 [συνώνυμο: Drimia maritima (L.) Stearn 1978)] αρχίζει να ανθίζει από τον Σεπτέμβριο. Είναι ένα πλατιά διεσπαρμένο φυτό και παρά το επιστημονικό της όνομα (maritima=παράλια) φυτρώνει και στα βουνά, σε μέσα υψόμετρα. Ο βολβός της σκιλλοκρεμμύδας είναι ογκώδης και φτάνει σε διάμετρο τα 15 εκατοστά. Τα φύλλα της είναι λεία, πλατιά και λογχοειδή. Βγαίνουν τον χειμώνα σε δέσμη αλλά το καλοκαίρι ξεραίνονται και πέφτουν, λίγο πριν από την φθινοπωρινή άνθηση. Ο ανθοφόρος βλαστός είναι όρθιος, λεπτός, άφυλλος και κοκκινωπός. Τα άνθη, που σχηματίζουν πυκνή και μακρόστενη ταξιανθία, έχουν τέπαλα λευκά με ρόδινο νεύρο.  Είναι φυτό δηλητηριώδες αλλά χρησιμοποιείται σε πολλές φαρμακευτικές εφαρμογές, ήδη από την αρχαιότητα.

Μερικές ακόμα πληροφορίες υπάρχουν στον σύνδεσμο:

http://nature-greec.blogspot.gr/2011/10/urginea-maritima.html


 Λαυρεωτική 11/10/2008


Αμοργός 01/09/2005

Αμοργός 23/11/2007



Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

Cyclamen hederifolium

Πάρνηθα 18/10/2008

Το Κυκλάμινο το κισόφυλλο (Cyclamen hederifolium Aiton 1789) πήρε το όνομά του από τα φύλλα του που είναι παρόμοια με τα φύλλα του κισσού. Συνώνυμο αλλά όχι έγκυρο όνομα είναι καi το Cyclamen neopolitanum. Ο κόνδυλός του είναι πολύ μεγάλος και πεπλατυσμένος. Συχνά καλλιεργούμενο.




Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2012

Biarum tenuifolium (L.) Schott (1832)

Δελφοί 31/10/2009

Πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες για το είδος αυτό μπορείτε να διαβάσετε στο εξαιρετικό μπλοκ "PLANT HUNTERS, χλωριδικές ανταποκρίσεις από την ελληνική φύση" (http://plant-hunters.blogspot.gr/) και στο σύνδεσμο:

http://plant-hunters.blogspot.gr/2011/12/biarum-tenuifolium.html


Πάρνηθα 01/10/2009

Τετάρτη, 5 Σεπτεμβρίου 2012

Aristolochia elongata

Παγγαίο 05/06/2010

Η Aristolochia elongata (Duch.) E. Nardi 1984 είναι βαλκανικό ενδημικό (Ελλάδα και Αλβανία). Φύεται σε λιβάδια και θαμνώνες, μέχρι τα 1800 μέτρα. Έχει ευρεία εξάπλωση στην Ελλάδα (εκτός των νησιών). Ανθίζει από Μάρτιο μέχρι Ιούνιο.

Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2012

Aristolochia hirta


Λέσβος 10/05/2009 Lesvos
photo (c) Zissis Antonopoulos Ζήσης Αντωνόπουλος

Το όνομα της αριστολόχιας είναι αρχαίο. Προέρχεται από τις λέξεις άριστη+λοχεία (γέννα), γιατί οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι η χρήση το φυτού από τις έγκυες γυναίκες διευκόλυνε τον τοκετό. Η Aristolochia hirta L. 1753 είναι ενδημική των νησιών του ανατολικού Αιγαίου και της παραλιακής Μικράς Ασίας.

Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2012

Aquilegia ottonis subsp. ottonis


Υδατα Στυγός 12/06/2010
photos (c) Yiannis Kofinas Γιάννης Κοφινάς

Τα φοβερά και τρομερά Ύδατα της Στυγός στον Χελμό, όπου η Θέτις έλουσε τον γιο της τον Αχιλλέα για να γίνει αθάνατος, αποτελούν έναν εκπληκτικό βιότοπο με πολλά σπάνια και ενδημικά φυτά. Η «κολομπίνα της Στυγός» (Ακουϊλέγια του Όθωνα - Aguilegia ottonis subsp. ottonis Orph. ex Boiss 1854) είναι ένα από αυτά. Ανθίζει νωρίς το καλοκαίρι γύρω από την σπηλιά της Στυγός, για την οποία οι αρχαίοι πίστευαν ότι αποτελούσε μία από τις πύλες του Άδη.

άποψη από το εσωτερικό της σπηλιάς της Στυγός

Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2012

Dianthus tymphresteus

Βαρδούσια 30/05/2010

Το αγριογαρύφαλλο Δίανθος του Τυμφρηστού (Dianthus tymphresteus (Boiss. & Spruner) Heldr. & Sart. ex Boiss. 1859) είναι ενδημικό της Βόρειας Πελοποννήσου και της Στερεάς Ελλάδας. Φύεται πάνω από τα 1700 μέτρα μέχρι και την ορομεσογειακή ζώνη. Ανθίζει από Ιούνιο έως Αύγουστο.

Οίτη 10/08/2013

Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2012

Stachys spruneri

Πάρνηθα 08/05/2011

Ο Στάχυς του Σπρούνερ (Stachys spruneri Boiss. 1848) είναι ενδημικός της Στερεάς Ελλάδας. Πρόκειται για πολυετή, φρυγανώδη πόα με όρθιο, πολύκλαδο και τριχωτό βλαστό. Τα άνθη, ανά 4-6 σε παράλληλους σπονδύλους, σχηματίζουν ωοειδή στάχυ. Φύεται σε απόκρημνες ορεινές θέσεις, μέχρι την ορομεσογειακή (αλπική) ζώνη. Ανθίζει Απρίλιο - Ιούνιο.




Τρίτη, 21 Αυγούστου 2012

Narcissus poeticus

Οίτη 29/05/2010

Ο Νάρκισσος των ποιητών (Narcissus poeticus L. 1753) φύεται σε υγρά ορεινά λιβάδια, σε υψόμετρα 1100-2400 μ. στην οροσειρά της Πίνδου και σε βουνά της Κεντρικής Ελλάδας και της Βόρειας Πελοποννήσου. 
Ευρωπαϊκό βολβώδες φυτό. 
Βολβός ωοειδής, έως 3,5 εκ.
Φύλλα ταινιοειδή γλαυκοπράσινα.
Άνθη ανά ένα, αρωματικά, μεγάλα μέχρι 7 εκ., με πέταλα αντωοειδή έως δισκοειδή, αλληλοκαλυπτόμενα. Παραστεφάνη κοντή και ανοιχτή, κίτρινη με χείλη κοκκινωπά.
Ανθίζει Απρίλιο - Μάιο.

*** Το υποείδος Narcissus poeticus subsp. radiiflorus (Salisb.) Baker 1888 φύεται σε βουνά της Μακεδονίας και της Ν. Πίνδου, Ανθίζει Απρίλιο - Ιούνιο.

Οίτη 29/05/2010


Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

Mesembryanthemum nodiflorum


Ηρακλειά 24/05/2010

φωτογραφίες (c) Γιάννης Γαβαλάς



Το Mesembryanthemum nodiflorum L. 1753 είναι μεσογειακό αλόφιλο φυτό, αντέχει δηλαδή την αρμύρα της θάλασσας. Το συναντάμε στις ακτές των νησιών και των βραχονησίδων του Αιγαίου, της Πελοποννήσου και της Στερεάς Ελλάδα. Ο Γιάννης το φωτογράφισε στην βραχονησίδα «Αβελάς», που είναι κοντά στην Ηρακλειά.


Δευτέρα, 13 Αυγούστου 2012

Petrorhagia glumacea

Χελμός 12/06/2010

Η Petrorhagia glumacea (Bory & Chaub. 1838) P.W.Ball & Heywood 1964) είναι ενδημική της Πελοποννήσου και της Νοτιοδυτικής Ελλάδας. Ανθίζει μέχρι τα 1.000 μέτρα Απρίλιο-Ιούνιο και Σεπτέμβριο-Οκτώβριο.

Παρασκευή, 3 Αυγούστου 2012

Verbascum acaule

Χελμός 12/06/2010

Το Βερμπάσκο το άκαυλο [ Verbascum acaule (Bory & Chaub. 1832) Kuntze 1891] είναι ενδημικό του Χελμού και του Ταΰγετου. Το όνομά του οφείλεται στο ότι δεν έχει βλαστούς. Με την λέξη «καυλός» αποδιδόταν στα αρχαία ελληνικά ο βλαστός των φυτών. 

Φύεται σε πετρώδεις θέσεις στην ορομεσογειακή (αλπική) ζώνη, σε υψόμετρα 1800-2400 μ. Το μικρό του μέγεθος και η έλλειψη βλαστών προφανώς αποτελεί προσαρμογή στις καιρικές συνθήκες των μεγάλων υψομέτρων, όπου, εκτός από το χιόνι, συνηθισμένο καιρικό φαινόμενο είναι και οι άνεμοι. 

Ανθίζει από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο.

Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2012

Κυριακή, 29 Ιουλίου 2012

Dianthus corymbosus

Όσσα (Κίσσαβος) 07/06/2010

Το αγριογαρύφαλλο Dianthus corymbosus Sm. 1809 είναι ενδημικό της Ανατολικής Ελλάδας, από το Πήλιο και την Όσσα μέχρι τον Άθωνα. Κάλυκας μεγάλος, αδενωδώς τριχωτός. Ανθίζει από το τέλος της άνοιξης σε ξηρές και πετρώδεις θέσεις, μέχρι τα 1.400 μέτρα.


Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2012

Dactylorhiza cordigera

Βόρας 04/06/2010

Η Δακτυλόριζα η καρδιοφόρος (Dactylorhiza cordigera (Fr.) Soó 1962) είναι βαλκανικό είδος. Το όνομά της οφείλεται στο σχέδιο που έχουν τα άνθη της και το οποίος μοιάζει με καρδιά. Όπως σχεδόν όλες οι Δακτυλόριζες προτιμά υγρές θέσεις, άκρες ρυακιών και υγρά λιβάδια. Είναι εύρωστο φυτό, με ύψος μέχρι 40 εκατοστά. Τα φύλλα της έχουν μεγάλες, πυκνές, μελανές κηλίδες.

Στην Ελλάδα την βρίσκουμε στα βουνά της βόρειας χώρας, πάνω από τα 1.000 μέτρα.  Στην Ελλάδα έχουν περιγραφεί 4 υποείδη ή ποικιλίες αυτής της Δακτυλόριζας, όπως η Dactylorhiza graeca H.Baumann 1983 (Dactylorhiza cordigera var. graeca (H.Baumann) Presser 2004), η Dactylorhiza cordigera subsp. pindica (B.Willing & E.Willing) H.Baumann & R.Lorenz 2005, η Dactylorhiza cordigera var. vermionica B.Willing & E.Willing 1987. 


Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2012

Crepis incana

Πάρνηθα 22/07/2012
υψόμετρο 1.300 μ.

Η Κρεπίς η γηραιά (πολιά) [Crepis incana Sm. 1813) είναι ενδημική της Νότιας και Νοτιοανατολικής Ελλάδας. Είναι πολυετής πόα με κοντούς 1-5 βλαστούς. Τα φύλλα είναι λεία ή χνουδωτά και της βάσης είναι λογχοειδή, στενά προς τη βάση, πτεροσχιδή, με οδοντωτά πλάγια τμήματα. Τα άνθη είναι συνήθως λίγα, με χρώμα ροζ ή ροζ-μοβ.
Φύεται σε βραχώδεις θέσεις στην ορεινή ζώνη.
Ανθίζει Μάιο - Ιούλιο.



Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

Crocus pelistericus

Βόρας 19/06/2011 Voras
photo (c) Zissis Antonopoulos Ζήσης Αντωνόπουλος


Ο Κρόκος του Περιστεριού (Crocus pelistericus) είναι ενδημικός του Βόρα και των συνοριακών βουνών ανάμεσα στην Ελλάδα και τη FYROM. Πήρε το όνομά του από το βουνό Πελιστέρ (Περιστέρι) της FYROM. Ανθίζει νωρίς το καλοκαίρι στην αλπική ζώνη, σε υγρά λιβάδια.

Βόρας 04/06/2010 Voras
photo (c) Νikos Nikitidis Νίκος Νικητίδης

Πέμπτη, 3 Μαΐου 2012

Bellevalia ciliata

Δήλεσι 07/04/2012 Βοιωτία


Η Μπελεβάλια η φλεβαριδωτή [Bellevalia ciliata (Cirillo 1788) T.Nees 1834]  είναι βολβώδες φυτό με εξάπλωση στην Ανατολική Μεσόγειο. Στην Ελλάδα εντοπίζεται σε ηπειρωτικές περιοχές (Μακεδονία, Θεσσαλία, Στερεά Ελλάδα και Πελοπόννησο). Φύεται σε ανοικτές θέσεις, αγρούς και καλλιεργημένες περιοχές. Ανθίζει Μάρτιο και Απρίλιο.




Τρίτη, 24 Απριλίου 2012

Crocus laevigatus ανοιξιάτικος

Άνδρος 24/03/2012 Andros

Ο Crocus laevigatus, Bory & Chaub. 1832 (Κρόκος ο λείος) είναι ενδημικός της νότιας Ελλάδας με πλατιά εξάπλωση στην Κρήτη και τις Κυκλάδες. Έχει κυρίως φθινοπωρινή άνθηση, από τον Οκτώβριο, σε υψόμετρα από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι τα 1.500 μέτρα. Σε διάφορες περιοχές και ανάλογα με το υψόμετρο, ανθίζει μέχρι τα μέσα του χειμώνα. Η ανοιξιάτικη ανθοφορία του ήταν γνωστή μέχρι τώρα από τα ορεινά της Νάξου. Σ' ένα ταξίδι μας στην Άνδρο, στα τέλη Μαρτίου 2012, με τους Ζήση Αντωνόπουλο και Αντώνη Ταγλίδη, τον βρήκαμε σε πλήρη ανθοφορία και στα ορεινά της νότιας Άνδρου και σε υψόμετρο 600 μέτρων.

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012

Tulipa undulatifolia


Δήλεσι 07/04/2012


Η Τουλίπα η κυματόφυλλη (Tulipa undulatifolia Boiss. 1844 / και συνώνυμο Tulipa boeotica  Boiss. & Heldr. 1859) είναι πολυετές βολβώδες φυτό. Ονομάστηκε «κυματόφυλλη» από τα λογχοειδή κυματοειδή φύλλα της. Τα άνθη της είναι μεγάλα και κόκκινα με μαύρη κηλίδα εσωτερικά. Φύεται σε χωράφια με σιτάρι, κυρίως στις παρυφές τους. Με τον περιορισμό των καλλιεργειών, και κυρίως από την βαθιά άροση με τα σύγχρονα μηχανικά μέσα, έχει περιοριστεί τόσο πολύ ώστε να συμπεριλαμβάνεται στο το Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων & Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας (εκδ. 1996). Εξαπλώνεται στην Ελλάδα, νότια πρώην Γιουγκλοσλαβία και Τουρκία. Ανθίζει Απρίλιο και Μάιο.



Σάββατο, 14 Απριλίου 2012

Ophrys aeoli

Αμοργός 03/04/2010 Amorgos
photo (c) Nikos Nikitidis Νίκος Νικητίδης


Η Οφρύς του Αιόλου (Ophrys aeoli, P. Delforge 1997) είναι ενδημική της Αμοργού και της Αστυπάλαιας. Την ορχιδέα αυτή περιέγραψε από την Αμοργό ο Βέλγος ερευνητής Πιέρ Ντελφόρζ. Για την ονομασία της ανέτρεξε στην ελληνική μυθολογία και της έδωσε το όνομα του Αίολου, θεού των ανέμων. Ξεχωρίζει με τα ωχρορόδινα σέπαλα, τα μικρά πέταλα και την πολύ σκούρα στιγματική κοιλότητα. Για τις Κυκλάδες έχει σχετικά όψιμη άνθηση, από τον Απρίλιο μέχρι τον Μάιο. Ο επικονιαστής είναι άγνωστος. Φυτρώνει σε ηλιόλουστες θέσεις, πετρώδεις τοποθεσίες και ξηρά εδάφη.