Οι φίλοι του μπλοκ

Δευτέρα, 30 Ιουνίου 2014

Alyssum tenium Άλυσσο της Τήνου

Τήνος 07/06/2014
photo (c) Γιάννης Γαβαλάς

Ενδημικό της Τήνου. Περιλαμβάνεται στο Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων & Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας (2009).

Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014

Dianthus androsaceus

Ζήρεια 20/07/2013

Ο Δίανθος ο ανδρόσακος [Dianthus androsaceus (Boiss. & Heldr.), Hayek 1917] είναι ενδημικός της Πελοποννήσου, με παρουσία στην Ζήρεια (Κυλλήνη), το Παναχαϊκό και τον Ταΰγετο.
Συλλέχτηκε για πρώτη φορά στην Ζήρεια τον Ιούλιο του 1876 από τον Pichler και το 1877 από τον Heldreich. Περιγράφτηκε αρχικά το 1888 ως Dianthus Lilacinus var. androsaceus από τους Boisieur & Heldreich. Η τελική περιγραφή του έγινε το 1917 από τον Hayek με το όνομα Dianthus androsaceus.
Το 1912 και το 1986 εντοπίστηκε και στον Ταΰγετο. Το 1975 και το 1990 βρέθηκε και στο Παναχαϊκό.
Ο Dianthus androsaceus ανθίζει το καλοκαίρι στην ορεινή ζώνη, σε υψόμετρα 1000 - 2000 μέτρα.
Οι φωτογραφίες είναι από την Κυλλήνη με φόντο την κορφή της Μεγάλης Ζήρειας.
Ετυμολογία:
Dianthus > Δίας + άνθος > Διόσανθος (Θεόφραστος)
androsaceus = ανδρόσακος (= ασπίδα για άνδρα) > ανήρ (του ανδρός) + σάκος, ασπίδα από λυγαριά (σακέσ-παλος, αυτός που πάλλει την ασπίδα - σακεσφόρος - φερεσσακής, ο φέρων την ασπίδα, ο ασπιδοφόρος) // σύμφωνα με την Amanda Neill και τον A. Coombes υπάρχει η εξής εκκδοχή: androsaceus > από την ονομασία που αναφέρει ο Διοσκουρίδης για ένα φυτό και το οποίο χρησιμοποίησε ο Λιναίος (Linnaeus) για το γένος Androsace (της οικογένειας Primulaceae), λόγω της μορφής των ανθήρων. .

Τρίτη, 17 Ιουνίου 2014

Allium pallens

Ζήρεια 20/07/2013

Το Άλλιο το χλωμό (Allium pallens L. 1762) είναι μεσογειακό βολβώδες φυτό, με ευρεία εξάπλωση στην Ελλάδα.
Βιότοπος: θαμνότοποι, φρύγανα, ξηρά λιβάδια, σε υψόμετρα έως 2200 μ..
Ανθίζει Μάιο - Αύγουστο, ανάλογα με την θέση και το υψόμετρο.



Σάββατο, 14 Ιουνίου 2014

Bupleurum capillare

Παρνασσός 30/07/2013

Το Βούπλευρο το τριχωτό (Bupleurum capillare Boiss. & Heldr. 1856) είναι ενδημικό είδος του Παρνασσού και της Γκιώνας.
Μονοετές φυτό. Βλαστός όρθιος, λεπτοφυής μέχρι 60 εκ.
Σκιάδια μικρά με 5-10 άνθη.
Βιότοπος: ελαιώνες, αμπελώνες, παρυφές δρόμων, σταθεροποιημένοι λιθώνες, σε υψόμετρα 500 - 1000 μ.
Άνθιση: Ιούλιος - Σεπτέμβριος.
Ετυμολογία:
Bupleurum > βούπλευρος (η), φυτό που αναφέρει ο Νίκανδρος στα «Θηριακά» ως φαρμακευτικό > βους + πλευρά. Επειδή οι πλευρές των φύλλων είναι έντονες, όπως τα πλευρά των βοδιών.
capillare = τριχωτό - αναφέρεται στα λεπτά όργανα του φυτού, όπως είναι τα μαλλιά.

*** Περιλαμβάνεται στο Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων & Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας (2009) με τον χαρακτηρισμό Τρωτό (VU).

Ranunculus trichophyllus

Σχινιάς 09/04/2014 Αττική

Σε υγρότοπους και περιοδικές λίμνες



Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2014

Dracunculus vulgaris

Παγγαίο 05/06/2010

Ο Δρακούνκουλος ο κοινός (Dracunculus vulgaris Schott 1832), κοινώς δρακοντιά, είναι μεσογειακό φυτό με εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα.
Εντυπωσιακό φυτό με ύψος που συχνά είναι μεγαλύτερο από 1 μ. 
Φύλλα μεγάλα, πολυσχιδή κυματοειδή με λευκά στίγματα. Βλαστός πολύ χαρακτηριστικός με πολυάριθμα λευκά στίγματα.
Σπάθη λογχοειδής, πορφυρή εσωτερικά, κιτρινοπράσινη εξωτερικά. Σπάδικας λεπτός, μακρύς, πορφυρός, κοντύτερος από την σπάθη.
Κατά την άνθιση το φυτό αποπνέει έντονη δυσοσμία που προσελκύει μύγες, οι οποίες παγιδεύονται προσωρινά για την γονιμοποίηση και μετά απελευθερώνονται. 
Φύεταθ σε άκρες δρόμων και εγκαταλειμμένα χωράφια, συχνά σε μεγάλους αριθμούς, σε υψόμετρα έως 1200 μ.
Ανθίζει από τον Απρίλιο.

Δευτέρα, 9 Ιουνίου 2014

Bupleurum lancifolium

Πατέρας 08/05/2014 Αττική

Το Βούπλευρο το λογχόφυλλο*** (Bupleurum lancifolium Hornem. 1813) είναι μεσογειακό και ασιατικό φυτό, με μεγάλη εξάπλωση στην Ελλάδα.
Φυεται σε αγρούς, καλλιέργειες και λιβάδια.
Ανθίζει Απρίλιο - Μάιο.

*** lancifolium = λογχόφυλλο (lancea=λογχη και folium=φύλλο), από το σχήμα των φύλλων του.


Πατέρας 08/05/2014 Αττική



Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2014

Atropa belladona

Πάρνηθα 31/05/2014

Φυτό με φαρμακευτικές και ναρκωτικές ιδιότητες αλλά και εξαιρετικά δηλητηριώδες σε όλα του τα μέρη. Το όνομα Άτροπα σχετίζεται με την Μοίρα Άτροπο, η οποία κατά την ελληνική μυθολογία έκοβε το νήμα της ζωής στους ανθρώπους. Η τοξική ουσία του φυτού «ατροπίνη» σε μικρές δόσεις προκαλεί διεύρυνση της κόρης του οφθαλμού. Στην μεσαιωνική Ιταλία οι γυναίκες χρησιμοποιούσαν την ατροπίνη για να φαίνονται τα μάτια τους ωραιότερα (bella donna = ωραία κυρία). Το φυτό φυτρώνει σε σκιερές θέσεις δασών στην Πελοπόννησο. την κεντρική και την βόρεια Ελλάδα.