Οι φίλοι του μπλοκ

Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2011

Crocus olivieri

Γεράνεια 24/01/2009

Γεράνεια 24/01/2009

Ο Κρόκος του Ολιβιέ (Crocus olivieri, J. Gay 1831) είναι βαλκανικό είδος, που νότια φθάνει μέχρι την Πελοπόννησο. Το άνομά του δόθηκε προς τιμήν του Γάλλου βοτανικού G. A. Olivier). Άνθη χρυσοκίτρινα. Στίγματα κίτρινα ή πορτοκαλί, που χωρίζονται σε δύο λεπτούς βραχίονες. Ανθήρες κίτρινοι. Ανθίζει Από Ιανουάριο έως Απρίλιο, σε υψόμετρα 500 – 400 μέτρα. Φύεται σε αραιά δάση, ξέφωτα, ορεινά λιβάδια, θαμνότοπους. Ανθίζει στα βουνά της ηπειρωτικής Ελλάδας και της Πελοποννήσου, στην Χίο και την Σάμο. 

Αρτεμίσιο 09/01/2010 Artemissio
photo (c) Antonis Taglidis Αντώνης Ταγλίδης



Γεράνεια 24/01/2009 mount Gerania (Attica) 
photos (c) Antonis Taglidis Αντώνης Ταγλίδης



Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011

Narcissus tazetta

Αμοργός 13/12/2005 Κυκλάδες

Ο Νάρκισσος ο ταζέτιος (Narcissus tazetta, L. 1753) είναι βολβόριζο φυτό με ισχυρό κυλινδρικό βλαστό.
Το λαϊκό του όνομα είναι μανουσάκι.
Είναι από τους αρωματικούς νάρκισσους, γι' αυτό και καλλιεργείται από την αρχαιότητα ως καλλωπιστικό. Φυτρώνει σε θέσεις που κρατούν υγρασία. 
Άνθη λευκά με κίτρινη στεφάνη.
Ανθίζει από τον Δεκέμβριο μέχρι τις αρχές της άνοιξης.


Μολάοι 01/01/2010 Πελοπόννησος

photo Yiannis Kofinas Γιάννης Κοφινάς

Λαύριο 02/01/2009 Αττική



Narcissus tazetta διπλανθής
 Κέα 26/02/2012 Kea
photo (c) Rena Karakatsani Ρένα Καρακατσάνη



Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

Acanthus spinosus

Ηρακλειά 09/05/2008 Κυκλάδες

photo (c) Γιάννης Γαβαλάς


Η Άκανθα η ακανθώδης (Acanthus spinosus, L. 1753) είναι μια πολυετής πόα, πολύ κοινή στην Ελλάδα, με εξάπλωση σε όλη την Μεσόγειο. Τα φύλλα σχηματίζουν πυκνό ρόδακα στην βάση του φυτού. Τα άνθη, σε πυκνή ταξιανθία, έχουν λευκό χείλος, πορφυρό κάλυκα και αγκαθωτά βράκτια. Ανθίζει από τον Μάιο σε ποικιλία βιοτόπων.

Με το όνομα «άκανθα» ο Θεόφραστος αναφέρει αρκετά φυτά, ανάμεσά τους και ξενικά, με κοινό χαρακτηριστικό τα αγκαθένια φύλλα. Η Acanthus spinosusς πιθανολογείται ότι είναι η «Άκανθα Κεάνωνος» του Θεόφραστου.

Πάρνηθα 01/06/2010

Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2011

Phacelia tanacetifolia φακελωτή

Κέα 30/04/2011 Κυκλάδες

Η Phacelia tanacetifolia, Benth 1837 είναι ιθαγενές φυτό των νοτιοδυτικών Πολιτειών των ΗΠΑ και του Βόρειου Μεξικού. Είναι άριστο μελισσοτροφικό φυτό και μάλιστα σε μια εποχή που τα αγριολούλουδα αρχίζουν να σπανίζουν. Για τον λόγο αυτό, εισήχθη στην Ελλάδα και καλλιεργείται ώστε να προσφέρει τροφή στις μέλισσες. Είναι δηλαδή ένα φυτό επιγενές, που δεν υπάρχει στην ελληνική φύση αλλά εισήχθη και προσαρμόστηκε στο κλίμα μας. Κι έτσι το επιστημονικό της όνομα Phacelia προσαρμόστηκε στα ελληνικά ως «φακελωτή». Φθάνει σε ύψος τα 80 cm. Τα φύλλα του είναι πτεροειδή και τα μοβ άνθη σχηματίζουν στάχυ.


Κέα 30/04/2011 Κυκλάδες

Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2011

Iris unguicularis subsp. cretensis

Αμάρι 14/01/2011 Κρήτη

Η Ίριδα η κρητική (Iris unguicularis subsp. cretensis, (Janka) A.P.Davis & Jury 1990) είναι ενδημική της Κρήτης και της Καρπάθου. Είναι παρόμοια με την Iris unguicularis, της οποίας αποτελεί υποείδος.


Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2011

Iris unguicularis

Νεμέα 09/01/2010 Nemea

Η Ίρις η ονυχοφόρος (Iris unguicularis, Poir. 1789) αρχίζει να ανθίζει από τα μέσα του χειμώνα στην Πελοπόννησο, την Εύβοια και την Κεντρική Ελλάδα. Στα δυτικά εξαπλώνεται μέχρι την Κέρκυρα. Τα αρωματικά άνθη της είναι λιλά ή μοβ και τα γραμμοειδή φύλλα της σχηματίζουν θύσανο. Ανάλογα με το υψόμετρο και το γεωγραφικό πλάτος, η άνθηση συνεχίζεται μέχρι τις αρχές Απριλίου.


Εύβοια 28/03/2009 Evia


Ταΰγετος 26/03/2010 Taygetos

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011

Juniperus drupacea Συριακή άρκευθος

Πάρνωνας 01/05/2010

Ο Γιουνίπερος ο δρυπώδης  (Juniperus drupacea Labill 1791) ή Συριακή άρκευθος ή δενδρόκεδρος είναι ασιατικό είδος με κύρια περιοχή εξάπλωσης τη Νότια Ανατολία, την Δυτική Συρία και τον Λίβανο. Αποτελεί παλαιογεωγραφικό είδος, κατάλοιπο από την εποχή της Αιγαιίδας, δηλαδή από τότε που η Ελλάδα ήταν ενωμένη με την Μικρά Ασία. Η μοναδική περιοχή στην Ευρώπη που φύεται είναι στον Πάρνωνα, όπου σχηματίζει και μεγάλα δάση. Πρόσφατα έχει αναφερθεί ένας πληθυσμός του δενδρόκεδρου και από τον Ταΰγετο (Τan & Ιatrou, 2001), που τον βρήκε το 1999 ο σπουδαίος ερασιτέχνης φυσιοδίφης Γιώργος Σφήκας. Το γένος Juniperus αριθμεί 40 είδη, εξαπλωμένα στο βόρειο ημισφαίριο, που φύονται από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι τις κορφές των βουνών. Ο Γιουνίπερος ο δρυπώδης είναι δένδρο με κωνική μορφή που φτάνει σε ύψος τα 20m. Διαθέτει πολύ μεγάλους καρπούς, γεγονός που τον ξεχωρίζει εύκολα από τα συγγενικά του είδη.



Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2011

Dianthus serratifolius

Πάρνηθα 06/07/2011 Parnis

Ο Δίανθος ο πριονωτόφυλλος (Dianthus serratifolius Sm. 1809) είναι ένα αγριογαρύφαλλο  ενδημικό των βουνών της Αττικής Πάρνηθα, Πεντέλη, Υμηττός, Πατέρας, Κιθαιρώνας. Είναι πολυετές ποώδες φυτό με μακριούς έρποντες ξυλώδεις βλαστούς. Φύεται σε ασβεστολιθικές βραχώδεις θέσεις. Ανθίζει από τον Μάιο.



Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2011

Alkanna graeca subsp. baeotica


Κιθαιρώνας 25/04/2010 Kitheron
phto (c) Yiannis Kofinas Γιάννης Κοφινάς


Η Αλκάνα η ελληνική υποείδος βοιωτική (Alkanna graeca Boiss. & Spruner 1844 subs. baeotica (A.DC.) Nyman 1881) είναι ενδημική της Στερεάς Ελλάδας, Εύβοιας και Πελοποννήσου. Φύεται σε βραχώδεις και πετρώδεις τοποθεσίες, σε ορεινές περιοχές και συνήθως πάνω από τα 1500m. Ανθίζει από τον Απρίλιο.


Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011

Colchicum atticum

Πάρνηθα 11/12/2011

Το Κολχικό της Αττικής [Colchicum atticum, Spruner ex Tommasini (συνώνυμο Merendera attica) Boiss. & Spruner 1844] είναι βαλκανικό βολβώδες είδος.
Περιγράφτηκε το 1840 από τον Λυκαβηττό και τον Μαραθώνα. Θεωρήθηκε για πολλές δεκαετίες ενδημικό της Αττικής αλλά τελικά βρέθηκε και σε άλλες θέσεις στην Ελλάδα (Εύβοια, Λέσβος, Σάμος, Θάσος, Αν. Μακεδονία), όπως επίσης στην Νότια Βουλγαρία και την Μικρά Ασία.
Ξεχωρίζει από τα άλλα κολχικά από το γεγονός ότι τα τέπαλά του είναι χωρισμένα σε όλο το μήκος τους.
Βιότοπος: πετρώδεις τοποθεσίες.
Άνθη λευκά με μοβ απολήξεις.
Φθινοπωρινό είδος, ανθίζει από τον Νοέμβριο.

Πεντέλη 30/11/2008

Τουρκοβούνια 01/12/2007

 Λαυρεωτική 09/12/2007

Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2011

Colchicum cretense


28/10/2003
photo (c) Βαγγέλης Παπιομύτογλου


Το κρητικό κολχικό (Colchicum cretense Greuter 1967) είναι ένα νανώδες φυτό με άνθη ρόδινα έως και σχεδόν λευκά. Τέπαλα μέχρι 2 εκ. Τα φύλλα του παρουσιάζονται μετά την άνθιση που είναι φθινοπωρινή. Το φυτό είναι ενδημικό των μεγάλων οροσειρών της Κρήτης.   

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2011

Crocus atticus

Πεντέλη 19/01/2008 Pentelikon

Ο Κρόκος της Αττικής (Crocus atticus (Boiss. & Orph.) Orph 1870 και συνώνυμο Crocus sieberi subsp. atticus (Boiss. & Orph.) B.Mathew 1982) είναι ενδημικός της Αττικής και γύρω των περιοχών. Ορισμένοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι αποτελεί ξεχωριστό είδος. Περιάνθιο ρόδινο-μοβ με λεπτές σκούρες νευρώσεις στην εξωτερική πλευρά των τριών τεπάλων. Φάρυγγας κίτρινος. Στίγματα πορτοκαλί, ακέραια με πλατιά κορυφή. Ανθήρες κίτρινοι. Φύλλα 3-5, με ανοιχτόχρωμη ρίγα στο μέσον. Ανθίζει Δεκέμβριο-Απρίλιο σε υψόμετρα 400-1300 μ. Βιότοπος: Βραχώδεις πλαγιές, ορεινά λιβάδια και ξέφωτα, ανοιχτά δάση κωνοφόρων. Ευδοκιμεί στα βουνά Πάρνηθα, Πεντέλη, Γεράνεια, Πατέρας, Κιθαιρώνας, Πάστρα, ενώ δεν υπάρχει αναφορά από τον Υμηττό. Ανθίζει επίσης στον Ελικώνα, τη νότια Εύβοια και την Άνδρο. Τελευταία έχει αναφερθεί ότι εντοπίστηκε και στα νησιά των Σποράδων Γιούρα (Kamari et al., 1988) και Κυρά Παναγιά (Snogerup et al., 1993). Μια τελευταία αναθεώρηση (Strid, Vascular plants of Greece an annotated checklist 2013) ταυτίζει το Crocus atticus με τον Crocus nivalis.

Πάρνηθα 27/01/2011 Parnis

Γεράνεια 24/01/2009 Gerania


Γεράνεια) 09/01/2010 mount Gerania

photo (c) Antonis Taglidis Αντώνης Ταγλίδης


Androcymbium rechingeri

Φαλάσαρνα 16/01/2011 Κρήτη

Το Ανδροκύμβιο του Ρέχινγκερ (Androcymbium rechingeri, Greuter 1967) είναι ενδημικό της Δυτικής Κρήτης και ο μοναδικός αντιπρόσωπος του γένους Androcymbium στην Ελλάδα. Το περιέγραψε το 1967 ο Ελβετός βοτανικός Βέρνερ Γκρόϊτερ (Greuter), σπουδαίος ερευνητής της χλωρίδας της Κρήτης. Το Ανδροκύμβιο του Ρέχινγκερ είναι γνωστό από δύο μόνο θέσεις, στην Φαλάσαρνα και την Ελαφόνησο. Είναι συγγενικό με τα κολχικά, γι' αυτό ταξινομικά περιλαμβάνεται στους Κολχικίδες (COLCHICACEAE) περισσότερο για πρακτικούς λόγους. Ανθίζει μέσα στον χειμώνα σε ελάχιστες αμμώδεις και πετρώδεις παραλιακές θέσεις. 

***Περιλαμβάνεται στο Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων & Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας (1995).

Ελαφόνησος 16/01/2011 Κρήτη


Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2011

Crocus hadriaticus

Πάρνωνας 25/10/2008

Ο Κρόκος της Αδριατικής (Crocus hadriaticus, Herbert 1845) είναι ενδημικός της κεντρικής και δυτικής Ελλάδας. Τον περιέγραψε επιστημονικά το 1845 από την Λευκάδα και την Ήπειρο ο Άγγλος πάστορας και βοτανικός Χέρμπερτ (Herbert), ο οποίος όμως δεν τα πήγαινε καλά με την γεωγραφία με αποτέλεσμα να μπερδέψει το Ιόνιο με την Αδριατική. Τα άνθη του κρόκου αυτού είναι λευκά με κίτρινο λαιμό και πρασινόκιτρινο φάρυγγα. Στίγματα κόκκινα, σε στύλο που χωρίζεται στα τρία με πορτοκαλί πεπλατυσμένες απολήξεις. Ανθήρες κίτρινοι. Φύλλα 5-9 παρόντα κατά την άνθηση. Τα φυτά του Παρνασσού ο Mathew τα έχει προβιβάσει σε υποείδος (Crocus hadriaticus subsp. parnassicus). Το υποείδος αυτό υπάρχει και στον Ελικώνα. Ανθίζει από Σεπτέμβριο μέχρι Δεκέμβριο, σε ανοιχτούς θαμνότοπους, βραχώδεις και πετρώδεις τοποθεσίες, σε υψόμετρα 250-1500 μ. Ευδοκιμεί σε Κύθηρα, Πελοπόννησο, Παρνασσό, Πίνδο, Λευκάδα, Κεφαλονιά.


Crocus hadriaticus subspparnassicus
Παρνασσός 31/10/2009

Στυμφαλία 01/11/2008 Κορινθία

Πάρνωνας 25/10/2008


Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2011

Colchicum bivonae

Πάρνηθα 08/10/2011

Το Κολχικό του Μπιβόνα (Colchicum bivonae Guss. 1821) εξαπλώνεται από την Ιταλία και ανατολικότερα. 
Είναι αφιερωμένο στο Ιταλό βοτανικό Αντόνιο Μπιβόνα (Antonio Bernardi Bivona).
Έχει ευρεία εξάπλωση στην Ελλάδα.
Όλα τα μέρη του φυτού είναι δηλητηριώδη, ακόμα και τα φύλλα που βγαίνουν την άνοιξη.
Τα ροδόχρωμα άνθη του είναι μεγάλα, κωδωνοειδή και με έντονη δικτύωση-ψηφιδοποίηση.
Φθινοπωρινό είδος, ανθίζει από τις αρχές Σεπτεμβρίου μέχρι τα μέσα Νοεμβρίου.

Πάρνηθα 05/09/2009

Πάρνηθα 08/10/2011

Πάρνηθα 05/09/2009

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2011

Crocus niveus

Μάνη 08/11/2008 Mani

photo (c) Nikos Nikitidis Νίκος Νικητίδης



Ο κρόκος ο χιονώδης (Crocus niveus, Bowles 1900) είναι ενδημικός της κεντρικής και ανατολικής Πελοποννήσου. Ανθίζει Οκτώβριο - Νοέμβριο σε ελαιώνες και θαμνότοπους σε υψόμετρα 50-750 μ. Αν και ονομάστηκε «χιονώδης» από τα πάλλευκα τέπαλά του, πολλές φορές εμφανίζεται με τα τρία εξωτερικά τέπαλά του σε χρώμα λιλά, όπως αυτός της φωτογραφίας από την Μάνη.

Μολάοι 07/11/2009 Molai (Laconia)

photo (c) Yiannis Kofinas Γιάννης Κοφινάς


Μολάοι 07/11/2009 Molai (Laconia)
photo (c) Yiannis Kofinas Γιάννης Κοφινάς




Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011

Colchicum doerfleri

Βέρμιο 26/12/2009 Vermion

photo (c) Zissis Antonopoulos Ζήσης Αντωνόπουλος


Το Colchicum doerfleri, Halácsy 1897 είναι βαλκανικό ενδημικό είδος. Έχει δύο λογχοειδή φύλλα και 1 έως 5 άνθη. Τα τέπαλά του έχουν ροζ χρώμα και σπανιότερα λευκό. Φύεται σε λιβάδια και πετρώδεις θέσεις μεμονωμένα ή σε μικρό αριθμό ατόμων. Στην Ελλάδα ευδοκιμεί στον Όλυμπο, τον Άθω, στα όρη της Μακεδονίας Βέρμιο και Βούρινο και νοτιότερα στην Όσσα της Θεσσαλίας. Ανθίζει τον χειμώνα μέχρι τις αρχές της άνοιξης.

 Βέρμιο 26/12/2009 Vermion

photo (c) Zissis Antonopoulos Ζήσης Αντωνόπουλος




Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2011

Crocus pallasii


Σάμος 21/10/2009 Samos

photo (c) George Fakas Γιώργος Φάκας


Ο κρόκος του Πάλλας (Crocus pallasii subsp. pallasii, Goldb. 1817) περιγράφτηκε το 1817 και η ονομασία του αφιερώθηκε στον Γερμανό βοτανικό P. S. Pallas, ερευνητή της χλωρίδας Ρωσίας και Κριμαίας. Έχει ευρεία διασπορά, από τα Βαλκάνια και την Τουρκία μέχρι την Ιορδανία και το Ιράν. Έχει συνήθως μωβ περιάνθιο με σκούρες νευρώσεις αλλά βρίσκεται και σε ανοιχτόχρωμη μορφή. Στύλος χωρισμένος σε τρία κόκκινα και κοντά τμήματα. Ανθήρες κίτρινοι στο ίδιο μήκος με τον στύλο. Ανθίζει Οκτώβριο – Νοέμβριο σε υψόμετρα 50-2500 μ. Βιότοπος: Ανοιχτές πετρώδεις και βραχώδεις πλαγιές λόφων, αραιοί θαμνότοποι. Στην Ελλάδα ευδοκιμεί σε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου: Λέσβος, Χίος, Σάμος. Στην Σάμο (που δεν αναφέρεται ευρέως στην βιβλιογραφία) τον βρήκε και τον φωτογράφισε στο όρος Καρβούνης ο Γιώργος Φάκας σε υψόμετρα 750 - 1000 μ. 

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

Colchicum cupanii

Άμφισσα 31/10/2009 Φωκίδα

φωτογραφία Νίκος Νικητίδης

Το Κολχικό του Κουπανί (Colchicum cupanii, Gussone 1827) είναι μεσογειακό είδος, με εξάπλωση από τη Νότια Γαλλία και την Βόρεια Αφρική μέχρι την Ελλάδα. Η ονομασία του δόθηκε προς τιμήν του Fr. Francis Cupani (1657 - 1710) διευθυντή του βοτανικού κήπου Μισιλμέρι (Misilmeri) του Παλέρμο της Σικελίας. Ξεχωρίζει από τα φύλλα του, που είναι δύο, μεγάλα και πολύ πλατιά σε σχέση με το άνθος. Έχει σκούρους ανθήρες και πολλές φορές σχηματίζει ωραία μπουκέτα. Είναι διαδεδομένο σε όλη τη Νότια Ελλάδα και προς βορρά φθάνει μέχρι την Ήπειρο. Ανθίζει το φθινόπωρο.

Αμοργός 20/11/2007 Κυκλάδες
φωτογραφία Νίκος Νικητίδης